Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
तेनास्यट सशरं चापं चिच्छेद बलवृत्रहा । अपास्य तद्धनुश्छिन्नं जंभो दानवनंदनः
tenāsyaṭa saśaraṃ cāpaṃ ciccheda balavṛtrahā | apāsya taddhanuśchinnaṃ jaṃbho dānavanaṃdanaḥ
ដោយព្រួញនោះ អ្នកសម្លាប់វ្រឹត្រដ៏ខ្លាំងក្លា បានកាត់បំបែកធ្នូរបស់គេ ព្រមទាំងព្រួញដែលដាក់លើធ្នូ។ បោះចោលធ្នូដែលបាក់នោះ ចំប្ហា—ជាទីរីករាយនៃពួកដានវ—បានត្រៀមប្រយុទ្ធបន្ត។
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (Mahēśvarakhaṇḍa context)
Scene: Indra (Vṛtrahan), radiant and armored, releases a decisive arrow that cleaves Jambha’s bow and the nocked shaft; the broken bow falls away as Jambha, proud Dānava prince, recoils and readies himself anew amid a stormy battlefield sky.
FAQs
Dharma in action is shown as decisive skill and unwavering effort; obstacles (a broken weapon) do not end resolve.
No tīrtha is referenced; the passage is part of a divine–demonic combat narrative.
None; the verse is narrative and martial.