ततः शशाम वज्रास्त्रं कालनेमिस्ततो रुषा । जीवग्राहं ग्राहयितुमश्विनौ तौ प्रचक्रमे
tataḥ śaśāma vajrāstraṃ kālanemistato ruṣā | jīvagrāhaṃ grāhayitumaśvinau tau pracakrame
បន្ទាប់មក អាវុធវជ្រាត្រូវបានបំបាត់; កាលនេមិ ដោយកំហឹង បានចាប់ផ្តើមធ្វើឲ្យព្រះអស្វិនទាំងពីរ ធ្លាក់ចូលក្នុងការចាប់កាន់ “លួចយកជីវិត” ដ៏សាហាវ។
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: The previously unleashed Vajra-weapon’s fury subsides as if extinguished; Kālanemi, eyes blazing with rage, advances with a dark, constricting ‘graha’ force aimed at ensnaring the Aśvins’ very life-breath.
When one weapon fails, anger seeks harsher means; the text highlights how unchecked rage drives adharma toward cruelty.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None.