Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 33
संवर्त उवाच । अहमप्येवमेवास्य कर्ता तेन स्वयं कृतम् । तद्ब्रूत कार्यं नैवात्र चिरं स्थास्यामि वः कृते
saṃvarta uvāca | ahamapyevamevāsya kartā tena svayaṃ kṛtam | tadbrūta kāryaṃ naivātra ciraṃ sthāsyāmi vaḥ kṛte
សំវર્તបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំក៏គិតដូច្នេះថា ‘ប្រាកដជាខ្ញុំជាអ្នកធ្វើ’ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានធ្វើដោយគាត់ផ្ទាល់។ ដូច្នេះ សូមប្រាប់អ្វីដែលត្រូវធ្វើ; ខ្ញុំនឹងមិនស្នាក់នៅទីនេះយូរទេ ទោះសម្រាប់អ្នកក៏ដោយ»។
Saṃvarta
Scene: A sage (Saṃvarta) speaks with restrained intensity, acknowledging a deed was not his, urging the others to state their purpose; the setting suggests an ascetic hermitage or liminal ritual space, with minimal props emphasizing renunciation.
FAQs
Even great sages restrain ego about ‘doership’; true power may lie in the other’s own tapas and destiny.
None in this verse; it transitions the dialogue toward a practical remedy that later involves tīrtha-fruit.
No explicit ritual; it is a request to state the required course of action (kārya).