शतं सहस्रं विश्वं च सर्वमक्षय वाचकम् । परिमाणं शतं त्वेव नैतदक्षय्यवाचकम्
śataṃ sahasraṃ viśvaṃ ca sarvamakṣaya vācakam | parimāṇaṃ śataṃ tveva naitadakṣayyavācakam
ពាក្យថា «មួយរយ», «មួយពាន់», និង «សកលលោកទាំងមូល»—ពាក្យទាំងនេះអាចសម្គាល់អស្ចារ្យមិនអស់បាន។ ប៉ុន្តែ «មួយរយ» ដែលនិយាយជាចំនួនកំណត់ មិនមែនជាពាក្យសម្រាប់អស្ចារ្យមិនអស់ទេ។
Unclear (didactic voice within the discourse; likely Sūta’s recitation)
Scene: A learned brāhmaṇa-teacher explaining the subtle difference between measured numbers and ‘inexhaustible’ merit, with palm-leaf manuscript and disciples listening in a quiet āśrama setting.
Scriptural language uses numbers both literally and as indicators of vast/inexhaustible results; context determines meaning.
None; the verse is about interpretation and terminology, not sacred geography.
None; it clarifies wording that may relate to ‘akṣaya’ merit in other contexts.