Adhyaya 2

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथाहमुच्चरन्वेदानशेषैर्वदनैः शिवम् । अस्तौषं भक्तिसंपूर्णं कृत्वा मानसमर्चनम्

ព្រះព្រហ្មមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានសូត្រវេទទាំងឡាយ ដោយមាត់ទាំងអស់របស់ខ្ញុំ ហើយបានសរសើរព្រះសិវៈដោយភក្តីពេញលេញ ក្រោយបានធ្វើបូជានៅក្នុងចិត្ត។

Verse 2

नमः शिवाय महते सर्वलोकैकहेतवे । येन प्रकाश्यते सर्वं ध्रियते सततं नमः

សូមនមស្ការ​ព្រះសិវៈ​ដ៏មហិមា ជាមូលហេតុតែមួយ​នៃលោកទាំងអស់—ដោយព្រះអង្គ សព្វវត្ថុត្រូវបានបំភ្លឺ និងត្រូវបានគាំទ្រជានិច្ច; សូមនមស្ការ​ម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 3

विश्वव्याप्तमिदं तेजः प्रकाशयति संततम् । नेक्षंते त्वद्दयाहीना जात्यंधा भास्करं यथा

ពន្លឺដ៏ទូលំទូលាយនេះ ពាសពេញសកលលោក បំភ្លឺមិនឈប់ឈរ; ប៉ុន្តែអ្នកដែលខ្វះព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ មិនអាចឃើញវា—ដូចអ្នកខ្វាក់តាំងពីកំណើត មិនឃើញព្រះអាទិត្យ។

Verse 4

भूलिंगममलं ह्येतद्दृश्यमध्यात्मचक्षुषा । अंतस्स्थं वा बहिस्स्थं वा त्वद्भक्तैरनुभूयते

ភូ-លិង្គដ៏បរិសុទ្ធនេះ ពិតជាអាចឃើញដោយភ្នែកវិញ្ញាណខាងក្នុង; ទោះស្ថិតនៅក្នុងចិត្ត ឬស្ថិតនៅក្រៅកាយ ក៏ត្រូវបានអ្នកស្រឡាញ់ព្រះអង្គទទួលរម្យអារម្មណ៍។

Verse 5

अपरिच्छेद्यमाकारमंतरात्मनि योगिनः । तदेतत्तव देवेश ज्वलितं दर्पणो यथा

ក្នុងអាត្មាខាងក្នុងរបស់យោគី មានរូបព្រះអង្គ ដែលមិនអាចវាស់វែង និងលើសពីការកំណត់; ឱ​ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា វាបំភ្លឺចែងចាំង ដូចកញ្ចក់ភ្លឺរលោង។

Verse 6

अथवा शांकरी शक्तिः सत्याऽणोरप्यणीयसी । मत्तो नान्यतरः कश्चिद्यन्मय्यपि विलीयते

ឬម្យ៉ាងទៀត អំណាចសាង្ករី គឺពិតប្រាកដ—ល្អិតជាងអាតូមដ៏ល្អិតបំផុត។ ក្រៅពីខ្ញុំ មិនមានអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ ព្រោះសូម្បីអំណាចនោះ ក៏រលាយចូលក្នុងខ្ញុំ។

Verse 7

अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्

សូម្បីតែអ្នកតូចតាច ក៏ទទួលបានមហិមាដ៏ប្រាកដ ពេលក្លាយជាភាជន៍នៃព្រះករុណារបស់ព្រះអង្គ។ គ្មានអ្នកណាខ្ពស់ជាងព្រះអង្គទេ ហើយខ្ញុំក៏មិនខ្ពស់ឡើយ ដោយសារការជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គនោះ។

Verse 9

स्वयमीश महादेव प्रसीद भुवनाधिक । आदिश प्रयतं भक्तमपेक्षितनियुक्तिषु

ឱ ព្រះអម្ចាស់ ឱ មហាទេវ សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រោស ឱ ព្រះអង្គលើសលប់លើលោកទាំងឡាយ។ សូមព្រះអង្គផ្ទាល់ បញ្ជាដល់អ្នកបូជាដែលមានវិន័យនេះ ក្នុងកិច្ចការនិងតួនាទីដែលកំពុងរង់ចាំ។

Verse 10

इदं विज्ञाप्य विनयान्नमस्कृत्वा पुनःपुनः । प्रांजलिर्देवदेवेशं न्यषीदं सविधे विभो

ពេលបានទូលបង្គំសំណូមពរនេះដោយសុភាព និងក្រាបថ្វាយបង្គំម្តងហើយម្តងទៀត គាត់បានលើកដៃប្រណម្យ ហើយអង្គុយនៅជិតព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយ ឱ ព្រះអង្គដ៏មានអានុភាព។

Verse 11

अथ विष्णुर्नवांभोदगंभीरध्वनिरभ्यधात् । वाचः कृतार्थन्भूयः शुक्लाः शंकरकीर्त्तनैः

បន្ទាប់មក ព្រះវិṣṇុ ដែលសំឡេងជ្រៅដូចពពកភ្លៀងថ្មី បានមានព្រះបន្ទូល; ហើយពាក្យទាំងឡាយក៏បានសម្រេចម្តងទៀត—ក្លាយជាបរិសុទ្ធ ដោយការសរសើរព្រះសង្ករ។

Verse 12

जय त्रिभुवनाधीश जय गंगाधर प्रभो । जय नाथ विरूपाक्ष जय चंद्रार्द्धशेखर

ជ័យជំនះដល់ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងបី! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គដ៏មានអានុភាព អ្នកទ្រទ្រង់ទន្លេគង្គា! ជ័យជំនះដល់ព្រះនាថ វិរូបាក្ស! ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គមានព្រះចន្ទពាក់កណ្ដាលជាមកុដ!

Verse 13

अव्याजममितं शंभो कारुण्यं तव वर्द्धते । येन निर्धूतमखिलं भक्तेषु ज्ञानमाहितम्

ឱ ព្រះសម្ភូ ករុណារបស់ព្រះអង្គ អសীম និងគ្មានល្បិចលាក់ កាន់តែរីកចម្រើនជានិច្ច; ដោយករុណានោះ សេចក្តីមលិនទាំងអស់ត្រូវបានបោសចោល ហើយប្រាជ្ញាពិតត្រូវបានដាក់បញ្ចូលក្នុងអ្នកបូជាភក្តិ។

Verse 14

पालनं सर्वविद्यानां प्रापणं भूतिसंचयैः । पुराणं च सपुत्राणां पितुरेव प्रवर्धनम्

ព្រះអង្គជាអ្នកអភិរក្សវិទ្យាទាំងអស់; ព្រះអង្គប្រទានសម្បត្តិ និងការប្រមូលផ្តុំអំណាចមង្គល។ ហើយសម្រាប់កូនប្រុសៗ ព្រះអង្គជាព្រះបិតាពិត ដែលធ្វើឲ្យវង្សត្រកូលរីកចម្រើន និងរឹងមាំ។

Verse 15

शतानामपि मूर्तीनामेकामपि नवैः स्तवैः । स्तोतुं न शक्नुमेशान समवायस्तु कि पुनः

ឱ ព្រះឥសានា ទោះមានរូបរាងរាប់រយ ក៏សូម្បីតែរូបមួយ យើងក៏មិនអាចសរសើរឲ្យគ្រប់គ្រាន់ដោយស្តុតិថ្មីៗបានទេ; ដូច្នេះ តើយើងនឹងសរសើរព្រះសរុបរបស់ព្រះអង្គក្នុងពេលតែមួយបានយ៉ាងដូចម្តេច?

Verse 16

त्वमेव त्वामलं वेत्तुं यदि वा त्वत्प्रसादतः । भ्रमरः कीटमाकृष्य स्वात्मानं किं न चानयेत्

មានតែព្រះអង្គប៉ុណ្ណោះដែលអាចដឹងសភាពបរិសុទ្ធឥតមលិនរបស់ព្រះអង្គបានពិតប្រាកដ—ឬមនុស្សអាចដឹងបានតែដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រោះឃ្មុំទាញដង្កូវមកជិតខ្លួន វាមិននាំឲ្យវាប្រែទៅជាសភាពរបស់ខ្លួនទេឬ?

Verse 17

देवास्त्वदंशसंभूतिप्रभवो न भवन्ति किम् । अप्यायस्याग्निकीलस्य दाहे शक्तिर्न किं भवेत्

តើព្រះទេវតាទាំងឡាយមិនកើតពីអំណាចនៃភាគមួយរបស់ព្រះអង្គទេឬ? សូម្បីតែផ្កាភ្លើងតូចមួយ ក៏មិនមានសមត្ថភាពដុតឆេះទេឬ?

Verse 18

देशकालक्रियायोगाद्यथाग्नेर्भेदसम्भवः । तथा विषयभेदेन त्वमेकोऽपि विभिद्यसे

ដូចភ្លើងដែលហាក់បីដូចជាបែកខុសគ្នា ដោយសារភាពខុសនៃទីកន្លែង កាល និងកិច្ចការ ដូច្នេះដែរ ទោះបីព្រះអង្គជាអង្គតែមួយ ក៏ត្រូវបានយល់ឃើញថាជាច្រើន តាមភាពខុសនៃវត្ថុ និងបរិបទ។

Verse 19

अनुग्रहपरो देव मूर्तिं दर्शय शंकर । आवयोरखिलाधार नयनानंददायिनीम्

ឱ ព្រះដ៏ប្រកបដោយព្រះគុណជានិច្ច ឱ សង្គរា សូមបង្ហាញរូបទ្រង់ដល់យើង—ឱ អ្នកគាំទ្រសកល—រូបដែលការមើលឃើញនោះផ្តល់សេចក្តីអានន្ទដល់ភ្នែកយើង។

Verse 20

एवं प्रणमतोर्देवः श्रद्धाभक्तिसमन्वितम् । प्रससाद परं शंभुः स्तुवतोरावयोर्द्वयोः

ដូច្នេះ ពេលយើងទាំងពីរប្រណម្យ និងសរសើរដោយសទ្ធា និងភក្តី ព្រះសម្ភូដ៏អធិបតីបំផុត ក៏ពេញព្រះហឫទ័យ និងប្រទានព្រះគុណដល់យើង។

Verse 21

तेजःस्तंभात्पुनस्तस्माद्देवश्चन्द्रार्द्धशेखरः । आविर्बभूव पुरुषः कपिलः कालकन्धरः

បន្ទាប់មក ពីសសរពន្លឺនោះ ព្រះទេវៈអ្នកពាក់ព្រះចន្ទកន្លះលើមកុដ បានបង្ហាញខ្លួនឲ្យឃើញ៖ ជាបុរសពណ៌លឿងត្នោត មានកប្បាសពណ៌ខ្មៅ (ក)។

Verse 22

परशुं बालहरिणं करैरभयविश्रमौ । दधानः पुरुषोऽवादीत्पुत्रावावामिति प्रभुः

ទ្រង់កាន់ព្រះសាស្ត្រ (ពូថៅ) និងកូនក្តាន់តូច ហើយបង្ហាញមុទ្រាអភ័យ និងវិស្រាមដោយព្រះហស្ត ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញជារូបមនុស្ស ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកទាំងពីរ ជាកូនរបស់យើង»។

Verse 23

परितुष्टोऽस्मि युवयोर्भक्त्या युक्तात्मनोर्मयि । भवतं सर्वलोकानां सृष्टिरक्षाधिपौ युवाम्

ខ្ញុំពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះភក្តីរបស់អ្នកទាំងពីរ ដែលចិត្តបានរួមជាមួយខ្ញុំ។ ចូរអ្នកទាំងពីរជាព្រះអធិបតីគ្រប់គ្រងការបង្កើត និងការពារពិភពទាំងអស់។

Verse 24

युवयोरिष्टसिद्ध्यर्थमाविर्भूतोऽस्म्यहं यतः । वरं वृणुतमन्यं च वरदोऽहमुपागतः

ព្រោះខ្ញុំបានបង្ហាញខ្លួនឡើង ដើម្បីបំពេញគោលបំណងដែលអ្នកទាំងពីរប្រាថ្នា ចូរជ្រើសរើសពរ—មួយទៀតផង។ ខ្ញុំបានមកទីនេះជាអ្នកប្រទានពរ។

Verse 25

इति देवस्य वचनात्सप्रीतौ च कृतांजली । विज्ञापयामासिवतौ स्वं स्वमर्थं पृथक्पृथक्

ពេលបានឮព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអម្ចាស់ អ្នកទាំងពីរមានចិត្តរីករាយ ហើយប្រណម្យដៃគោរព បានទូលស្នើសុំបំណងរបស់ខ្លួនៗ ដោយឡែកពីគ្នា។

Verse 26

अहं मन्त्रैः शिशुप्रायजगत्त्रयविधायकः । संस्तुवन्वैदिकैर्मंत्रैरीशानमपराजितम्

ខ្ញុំ—ទោះបីនៅស្ទើរតែជាកុមារ ក៏ជាអ្នករៀបចំរបៀបនៃលោកទាំងបី—សរសើរ ឥសានៈ ព្រះអម្ចាស់មិនអាចឈ្នះបាន ដោយមន្តវេទៈ។

Verse 27

नमस्येहमिदं रूपं शश्वद्वरदमीश्वरम् । तेजोमयं महादेवं योगिध्येयं निरंजनम्

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះរូបនេះនៃព្រះអម្ចាស់—ជាអ្នកប្រទានពរល្អឥតខ្ចោះជានិច្ច៖ មហាទេវៈ ពោរពេញដោយពន្លឺបរិសុទ្ធ ជាទីសមាធិរបស់យោគី មិនមានមលិន និងមិនត្រូវប៉ះពាល់។

Verse 28

आपूर्यमाणं भवता तेजसा गगनांतरम् । परिपृच्छ्यः सुरावासः क्षणाद्देव भविष्यति

ព្រះអម្ចាស់អើយ ពេលពន្លឺតេជៈរបស់ព្រះកំពុងបំពេញអវកាសមេឃ ទោះជាទីលំនៅទេវតាក៏នឹងក្លាយជារឿងត្រូវសួរចំពោះវា ក្នុងមួយភ្លែត—ស្ថិរភាពរបស់វានឹងរងការរញ្ជួយ។

Verse 29

सिद्धचारणगन्धर्वा देवाश्च परमर्षयः । नावसन्दिवि संचारं लभेरंस्तेजसा तव

ដោយសារតេជៈដ៏ឆេះចាំងរបស់ព្រះ សិទ្ធៈ ចារណៈ គន្ធರ್ವៈ ទេវតា និងមហាឥសីដ៏អធិមហា នឹងមិនអាចធ្វើដំណើរទៅមកក្នុងមេឃបានឡើយ។

Verse 30

पृथ्वी च सकला चैव तप्यमाना तवौजसा । चराचरसमुत्पत्तिक्षमा नैव भविप्यति

ហើយផែនដីទាំងមូល កំពុងត្រូវឆេះក្តៅដោយអោជៈរបស់ព្រះ នឹងមិនអាចបង្កើតសត្វចល និងអចលទាំងឡាយបានទៀតឡើយ។

Verse 31

उपसंहृत्य तेजः स्वमरुणाचलसंज्ञया । भव स्थावरलिंगं त्वं लोकानुग्रहकारणात्

ដូច្នេះ សូមព្រះដកហូតតេជៈរបស់ព្រះវិញ ហើយក្រោមនាម «អរុណាចល» សូមក្លាយជាលិង្គដ៏ថេរ ដើម្បីជាមូលហេតុនៃព្រះគុណចំពោះលោកទាំងឡាយ។

Verse 32

ज्योतिर्मयमिदं रूपमरुणाचलसंज्ञितम् । ये नमन्ति नरा भक्त्या ते भवन्त्यमराधिकाः

រូបនេះ ដែលគេហៅថា «អរុណាចល» គឺជារូបនៃពន្លឺសុទ្ធ។ មនុស្សណាដែលកោតបូជាដោយភក្តី និងកោតក្បាលចំពោះវា នោះនឹងក្លាយជាអ្នកសមគួរដល់ស្ថានភាពអមតៈ។

Verse 33

सेवंतां सकला लोकाः सिद्धाश्च परमर्षयः । गणाश्च विविधा भूमौ मानुषं भावमास्थिताः

សូមឲ្យសកលលោកទាំងអស់គោរពបូជាព្រះអង្គ រួមទាំងសិទ្ធៈ និងមហាឥសីដ៏អធិក; ហើយសូមឲ្យគណៈនានា លើផែនដី ទទួលយកសភាពមនុស្ស ក៏បម្រើព្រះអង្គផង។

Verse 34

दिव्याराम समुद्भूतकल्पकाद्याः सुरद्रुमाः । सेविनस्त्वां प्ररोहंतु भरिता विविधैः फलैः

សូមឲ្យដើមឈើសុវណ្ណសួគ៌បំពេញបំណង—កល្បក និងដើមផ្សេងៗ ដែលកើតពីសួនទេវតា—លូតលាស់នៅទីនេះ ដើម្បីបម្រើព្រះអង្គ ពោរពេញដោយផ្លែឈើជាច្រើនប្រភេទ។

Verse 35

दिव्यौषधिगणास्सर्वे सिंहाद्या मृगजातयः । प्रशांताः परिवर्त्तंता पापकल्मषनाशनम्

សូមឲ្យក្រុមឱសថទេវីទាំងអស់ស្ថិតនៅទីនេះ; ហើយសូមឲ្យសត្វព្រៃ—សិង្ហ និងសត្វផ្សេងៗ—ស្ងប់ស្ងាត់ និងប្រែប្រួល ព្រោះទីនេះបំផ្លាញមលសាបាប។

Verse 36

अयनद्वयभिन्नेन गमनेनापि संयुतः । न लंघयिष्यति रविः शृंगं लिंगतनोस्तव

ទោះបីព្រះអាទិត្យធ្វើដំណើរតាមផ្លូវដែលបែងចែកដោយអាយនៈទាំងពីរ ក៏ព្រះអាទិត្យមិនអាចលើសកំពូលនៃរាងកាយព្រះអង្គដែលមានទម្រង់លិង្គបានឡើយ។

Verse 37

दिव्य दुंदुभिशंखानां घोषैः पुष्पौघवृष्टिभिः । सेवितो भव देव त्वमप्सरोनृत्यगीतिभिः

សូមព្រះអង្គ—ឱទេវៈ—ត្រូវបានបម្រើដោយសំឡេងរំពងនៃស្គរទេវី និងស័ង្ខ; ដោយភ្លៀងផ្កាជាច្រើន; និងដោយរបាំនិងបទចម្រៀងរបស់អប្សរា។

Verse 38

अमरत्वं च सिद्धत्वं रससिद्धीश्च निर्वृतिम् । लभंतां मानुषा नित्यं त्वत्संनिधिमुपागताः

សូមឲ្យមនុស្សទាំងឡាយ ដែលបានមកដល់សាន្និធិរបស់ព្រះអង្គ ជានិច្ច ទទួលបានអមរភាព សិទ្ធិភាព ការសម្រេចរាសសិទ្ធិ និងសន្តិភាពក្នុងចិត្ត។

Verse 39

ईशत्वं च वशित्वं च सौभाग्यं कालवंचनम् । त्वामाश्रित्य नरास्सर्वे लभंतामरुणाचल

ឱ អរុណាចលា! សូមឲ្យមនុស្សទាំងអស់ ដែលយកព្រះអង្គជាទីពឹងផ្អែក ទទួលបានអធិការភាព អំណាចគ្រប់គ្រង សំណាងល្អ និងសមត្ថភាពលួចលាក់ឈ្នះកាលៈ (ពេលវេលា)។

Verse 40

सर्वावयवदानेन सर्वव्याधिविनाशनात् । सर्वाभीष्टप्रदानेन दृश्यो भव महीतले

ដោយប្រទានសុខភាពល្អដល់អវយវៈទាំងអស់ ដោយបំផ្លាញជំងឺទាំងមូល និងដោយប្រទានបំណងប្រាថ្នាទាំងអស់—សូមព្រះអង្គបង្ហាញព្រះរូបលើផែនដី។

Verse 41

तथेति वरदं देवमरुणाद्रिपतिं शिवम् । प्रणम्य कमलानाथः प्रार्थयन्निदमब्रवीत्

ព្រះទេវៈប្រទានពរ គឺព្រះសិវៈ ព្រះអម្ចាស់នៃអរុណាទ្រី បានមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នោះហើយ»។ បន្ទាប់មក កមលានាថ (ព្រះព្រហ្មា) បានក្រាបថ្វាយបង្គំ ហើយនិយាយពាក្យទាំងនេះដោយការអង្វរ។

Verse 42

प्रसीद करुणापूर्ण शोणशैलेश्वर प्रभो । महेश सर्वलोकानां हिताय प्रकटोदय

សូមព្រះអង្គប្រទានព្រះគុណ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃភ្នំក្រហម ពេញដោយមេត្តាករុណា។ ឱ មហេស! ព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះអង្គយ៉ាងច្បាស់ ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់លោកទាំងអស់។

Verse 43

यदाहं त्वामुपाश्रित्य जगद्रक्षणदक्षिणः । श्रीपतित्वमनुप्राप्तस्तदा भक्ता भवंतु ते

ដោយខ្ញុំបានយកព្រះអង្គជាទីពឹងផ្អែក ខ្ញុំក៏ក្លាយជាអ្នកមានសមត្ថភាពក្នុងការការពារពិភពលោក ហើយបានទទួលស្ថានភាពជាព្រះស្វាមីនៃព្រះស្រី; សូមឲ្យអ្នកទាំងនោះក្លាយជាអ្នកបម្រើស្មោះរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 44

नाल्पपुण्यैरुपास्येत त्वद्रूपं महदद्भुतम् । मया च ब्रह्मणा चैवमदृष्टपदशेखरः

រូបសម្បត្តិដ៏ធំធេងអស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គ មិនអាចត្រូវបានបូជាដោយអ្នកមានបុណ្យតិចទេ។ សូម្បីតែខ្ញុំ និងព្រះព្រហ្មផងដែរ ក៏មិនបានឃើញកំពូលអធិឋានដ៏ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះអង្គឡើយ។

Verse 45

प्रदक्षिणानमस्कारैर्नृत्यगीतैश्च पूजनैः । त्वामर्चयंति ये मर्त्याः कृतार्थास्ते गतांहसः

មនុស្សណាដែលបូជាព្រះអង្គដោយការប្រទក្សិណា ការថ្វាយបង្គំដួលក្រាប ដោយរបាំ ចម្រៀង និងការថ្វាយបូជា—មនុស្សទាំងនោះបានសម្រេចគោលបំណង ហើយបាបទាំងឡាយត្រូវបានលាងចោល។

Verse 46

उपवासैर्व्रतैः सत्रैरुपहारैस्तथार्चनैः । त्वामर्चयंति मनुजाः सार्वभौमा भवंतु ते

សូមឲ្យមនុស្សទាំងឡាយដែលបូជាព្រះអង្គដោយការអត់អាហារ វ្រត ពិធីសត្រ ការថ្វាយអំណោយ និងការអរចនាពិធីការ ក្លាយជាព្រះមហាក្សត្រសកល។

Verse 47

आरामं मंडपं चापि कूपं विधिविशोधनम् । कुर्वतामरुणाद्रीश संनिधाने पुनर्भव

ឱ ព្រះអរុណាទ្រីស្វាមី សូមព្រះអង្គស្ថិតនៅជិតម្តងទៀត ចំពោះអ្នកដែលសាងសង់សួនច្បារ មណ្ឌប អណ្តូង និងរៀបចំការសម្អាតពិធីការត្រឹមត្រូវតាមវិន័យ។

Verse 48

अंगप्रदक्षिणं कुर्वन्नष्टैश्वर्यसमन्वितः । अशेषपातकैः सद्यो विमुक्तो निर्मलाशयः

ដោយធ្វើប្រទក្សិណា​ជុំវិញ​ដោយរាងកាយ មនុស្សនោះបានពោរពេញដោយឥទ្ធិ៨; រួចផុតពីបាបទាំងអស់ភ្លាមៗ ហើយចិត្តក្នុងក្លាយជាបរិសុទ្ធ។

Verse 49

आवामप्यविमुंचंतौ सदा त्वत्पादपंकजम् । ध्यातव्यं मनुजैः सर्वैस्तव संनिधिमागतैः

យើងផងដែរ មិនដែលបោះបង់ជើងឈូករបស់ព្រះអង្គឡើយ។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់ដែលបានមកដល់សាន្និធិរបស់ព្រះអង្គ គួរតែសមាធិលើជើងឈូករបស់ព្រះអង្គជានិច្ច។

Verse 50

तथास्त्विति वरं दत्त्वा विष्णवे चंद्रशेखरः । भरुणाचलरूपेण प्राप्तः स्थावरलिंगताम्

ចន្ទ្រសេករៈបានមានព្រះបន្ទូលថា «ដូច្នោះហើយ» ហើយប្រទានពរ​ដល់វិષ્ણុ; បន្ទាប់មក ទ្រង់យករូបអរុណាចលៈ ហើយបានឈានដល់សភាពលិង្គអចល។

Verse 51

तैजसं लिंगमेतद्धि सर्वलोकैककारणम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातं दृश्यते वसुधातले

នេះហើយជាលិង្គពន្លឺរុងរឿង ជាមូលហេតុតែមួយនៃលោកទាំងអស់។ វាល្បីថា «អរុណាទ្រី» ហើយអាចឃើញលើផ្ទៃផែនដី។

Verse 52

युगांतसमये क्षुब्धैश्चतुर्भिरपि सागरैः । अपि निर्मग्नलोकांतैरस्पृष्टांतिकभूतलम्

សូម្បីនៅពេលចុងយុគ ដែលសមុទ្រទាំងបួនរលកកក្រើកខ្លាំង ហើយលោកទាំងឡាយលិចចូលក្នុងការលាយបាត់ ក៏ដីជិតទីនោះនៅមិនត្រូវប៉ះពាល់ឡើយ។

Verse 53

गजप्रमाणैः पृषतैः पूरयंतो जगत्त्रयम् । पुष्कराद्या महामेघा विश्रांता यस्य सानुनि

នៅទីនោះ ពពកដ៏មហិមា ចាប់ពី «ពុស្ករ» ជាដើម បង្ហូរទឹកភ្លៀងជាដំណក់ធំដូចដំរី បំពេញលោកទាំងបី ហើយក៏មកសម្រាកលើជម្រាលភ្នំនោះ។

Verse 54

प्रवृत्ते भूतसंहारे प्रकृतौ प्रतिसंचरे । भविष्यत्सर्वबीजानि निषेदुर्यत्र निश्चयम्

ពេលការលាយបាត់នៃសត្វលោកចាប់ផ្តើម ហើយអ្វីៗទាំងអស់ត្រឡប់ចូលទៅក្នុង «ប្រក្រឹតិ» គ្រាប់ពូជនៃការបង្កើតអនាគតទាំងមូល ប្រាកដជាស្ថិតនៅទីនោះ។

Verse 55

मया चाहूयमानेभ्यः प्रलयानंतरं पुनः । यत्पादसेविविप्रेभ्यो वेदाध्ययनसंग्रहः

ហើយបន្ទាប់ពីព្រាល័យ ពេលខ្ញុំហៅពួកគេឡើងវិញ ពីព្រាហ្មណ៍ដែលឧទ្ទិសបម្រើព្រះបាទរបស់ទ្រង់ ក៏ប្រមូលបានវេដៈ និងការសិក្សាវេដៈឡើងវិញ។

Verse 56

सर्वासामपि विद्यानां कलानां शास्त्रसंपदाम् । आगमानां च वेदानां यत्र सत्यव्यवस्थितिः

នៅទីនោះ គ្រឹះពិតប្រាកដនៃវិជ្ជាទាំងអស់ សិល្បៈទាំងអស់ ទ្រព្យសម្បត្តិនៃសាស្ត្រ អាគម និងវេដៈ ត្រូវបានបង្កើតឲ្យឈរមាំមួន។

Verse 57

यद्गुहागह्वरांतस्स्था मुनयः शंसितव्रताः । जटिनः संप्रकाशंते कोटिसूर्याग्नितेजसः

នៅក្នុងរូងភ្នំ និងជ្រោះជ្រៅរបស់វា មានមុនីអ្នកកាន់វ្រតដ៏គួរសរសើរ សង្ឃសីលជតិន៍សក់ជាប់គ្នា ដែលភ្លឺរលោងដោយតេជៈដូចព្រះអាទិត្យ និងភ្លើងដប់លាន។

Verse 58

पंचब्रह्ममयैर्मंत्रैः पंचाक्षरवपुर्धरैः । अकारपीठिकारूढो नादात्मा यः सदाशिवः

ព្រះសដាសិវៈ អង្គដែលមានសារសំខាន់ជានាទៈ ប្រទានអាសនៈលើពិಠ ‘អ’ មានរាងជាមន្ត្រាបញ្ចអក្សរ និងបង្កប់ដោយមន្ត្រាបញ្ចព្រហ្ម។

Verse 59

अष्टभिश्च सदा लिंगैरष्टदिक्पालपूजितः । अष्टमूर्त्तितया योऽयमष्टसिद्धिप्रदायकः

ព្រះអង្គស្ថិតជានិច្ចជាលិង្គៈប្រាំបី ត្រូវបានគោរពបូជាដោយអធិការនៃទិសទាំងប្រាំបី; ហើយជាព្រះមានអष्टមূর্তি ប្រទានសិទ្ធិប្រាំបី។

Verse 60

यत्र सिद्धास्तथा लोकान्स्वान्स्वान्मुक्त्वा सुरेश्वराः । अपेक्षंते स्थिता मुक्तिं विहाय कनकाचलम्

នៅទីនោះ សិទ្ធៈ និងសូម្បីតែអធិរាជនៃទេវតា បោះបង់លោករបស់ខ្លួនៗ ហើយចាកចេញពីកនកាចលៈ ដើម្បីឈររង់ចាំមោក្ខៈ។

Verse 61

एवं वसुंधरापुण्यपरिपाकसमुच्चयः । अरुणाद्रिरिति ख्यातो भक्तभक्तिवरप्रदः

ដូច្នេះ អរុណាទ្រី មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះថា ជាផលទុំសរុបនៃបុណ្យលើផែនដី ហើយជាព្រះប្រទានពរ ដល់អ្នកស្រឡាញ់ព្រះ ដោយអំណាចភក្តិ។

Verse 62

कैलासान्मेरुशिखरादागतैर्देवसंचयैः । पूज्यते शोणशैलात्मा शंभुः सर्ववरप्रदः

ក្រុមទេវតា មកពីកៃលាស និងកំពូលមេរុ បូជាព្រះសಂಭុៈ អង្គដែលស្ថិតជាសោណសៃលៈ (អរុណាចលៈ) ប្រទានពរទាំងអស់។

Verse 63

इति कमलजवक्त्रपद्मजां तं मुदितमनाः सनको निशम्य भक्त्या । विरचितविनयः प्रणम्य पुत्रः पितरमपृच्छदशेषवेदसारम्

ដូច្នេះ សនកៈ បានស្តាប់រឿងនោះពីព្រះព្រហ្មា អ្នកកើតពីផ្កាឈូក ដោយចិត្តរីករាយ និងស្តាប់ដោយភក្តី; បន្ទាប់មក កូនប្រុសបានបង្ហាញវិន័យ ក្រាបបង្គំ ហើយសួរព្រះបិតាអំពីសារសំខាន់បំផុតនៃវេទាទាំងអស់។