Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
यद्यद्धितं स्वस्य सदैव तत्तल्लिंगेत्र देयं मम भक्तिमद्भिः । इहाप्यमुत्रापि न तस्य संक्षयो यथेह पापस्य कृतस्य पापिभिः
yadyaddhitaṃ svasya sadaiva tattalliṃgetra deyaṃ mama bhaktimadbhiḥ | ihāpyamutrāpi na tasya saṃkṣayo yatheha pāpasya kṛtasya pāpibhiḥ
អ្វីណាដែលមនុស្សយល់ថាជាប្រយោជន៍ពិតសម្រាប់ខ្លួន—សូមឲ្យអ្នកសក្ការៈរបស់យើង តែងតែយកវាមកបូជានៅលិង្គនេះ។ គុណបុណ្យរបស់វាមិនថយចុះទេ ទាំងនៅទីនេះ និងនៅលោកក្រោយ—ដូចជាបាបដែលអ្នកបាបបានធ្វើ មិនរលាយបាត់ដោយងាយនៅក្នុងលោកនេះឡើយ។
Śiva (contextual, within Kāśīkhaṇḍa instruction)
Tirtha: Ānandavana Liṅga (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Purāṇic audience/interlocutor in Kāśī discourse
Scene: Devotees place their most valued offerings—bilva leaves, water, lamps, cloth, food, coins—before the Liṅga; above, a symbolic ‘akṣaya’ stream of light rises, while on the side a faint shadow of sin’s chain illustrates the analogy of persistence.
FAQs
Offerings made with devotion at the sacred Liṅga yield enduring merit across worlds; karma, whether merit or sin, has lasting consequence.
The Liṅga in Kāśī (within the Ānandavana/Viśveśvara context of this adhyāya).
Dāna/arpana: devotees should offer what they consider most beneficial—wealth, goods, or valued offerings—at the Liṅga in the sacred kṣetra.