Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 60
यं वै वेदो वेद नो नैव विष्णुर्नोवा वेधा नो मनो नैव वाणी । तं देवेशं मादृशः कोल्पमेधा याथात्म्याद्वै वेत्त्यहो विश्वनाथम्
yaṃ vai vedo veda no naiva viṣṇurnovā vedhā no mano naiva vāṇī | taṃ deveśaṃ mādṛśaḥ kolpamedhā yāthātmyādvai vettyaho viśvanātham
ព្រះអង្គណា ដែលសូម្បីតែព្រះវេទាក៏ដឹងបានតែបន្តិច ហើយវិષ્ણុក៏មិនអាចគ្របដណ្តប់បាន ព្រហ្មាក៏មិនអាចវាស់បាន ទាំងចិត្ត ទាំងពាក្យសម្តីក៏មិនអាចពោលឲ្យពេញលេញ—មនុស្សបញ្ញាតិចដូចខ្ញុំ នឹងដឹងព្រះអម្ចាស់ទេវតា វិស្វនាថៈ តាមសភាពពិតបានដូចម្តេច?
Satyavatī’s son (Vyāsa) in stotra to Viśvanātha/Śiva (deduced)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Audience of the Kāśī-māhātmya (pilgrims/seekers)
Scene: A devotee-poet stands before the Viśvanātha liṅga, hands folded; behind him faint symbolic forms of Veda scrolls, Brahmā and Viṣṇu receding into mist, indicating the Lord’s incomprehensibility.
FAQs
The Supreme (Śiva/Viśvanātha) transcends conceptual knowledge; humility is essential in approaching the divine.
Viśvanātha of Kāśī (Kāśī Viśvanātha), central to the Kāśī-māhātmya.
None; it teaches contemplative humility and the limits of speech/intellect in theology.