Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 28
किं बहूक्तेन देह्याज्ञां ममासाध्यं न किंचन । त्वत्पादबलमासाद्य कृतं विद्ध्यद्यचिंतितम्
kiṃ bahūktena dehyājñāṃ mamāsādhyaṃ na kiṃcana | tvatpādabalamāsādya kṛtaṃ viddhyadyaciṃtitam
និយាយច្រើនទៅធ្វើអ្វី? សូមប្រទានព្រះបញ្ជា—គ្មានអ្វីដែលខ្ញុំមិនអាចសម្រេចបានទេ។ ដោយពឹងផ្អែកលើអំណាចនៃព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ សូមដឹងថា ថ្ងៃនេះ សូម្បីអ្វីដែលមិនអាចគិតបាន ក៏បានសម្រេចរួចហើយ។
Same speaker; emphasizes reliance on the Lord’s feet (pāda-bala)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: A powerful figure, now softened by devotion, asks for the Lord’s command; he touches or bows toward Śiva’s feet, while the battlefield energy subsides into a focused aura of surrender.
FAQs
Refuge in the Lord’s feet transforms human limitation; surrender (śaraṇāgati) is presented as the source of true capability.
The verse is devotional rather than topographical; it sits within the Kāśī-khaṇḍa’s larger praise of Kāśī.
None.