Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
साक्षाच्च सर्वे मंत्रा वै साक्षाद्यज्ञपुमानसौ । आचार्यपदवीमेष देवाचार्यः स्वयं चरेत् । साक्षाद्ब्रह्मा स्वयं चैष भृगुर्वै कर्मकांडवित्
sākṣācca sarve maṃtrā vai sākṣādyajñapumānasau | ācāryapadavīmeṣa devācāryaḥ svayaṃ caret | sākṣādbrahmā svayaṃ caiṣa bhṛgurvai karmakāṃḍavit
ហើយមន្ត្រទាំងអស់ត្រូវមានវត្តមានជាក់ស្តែង; ព្រះបុរសនៃយញ្ញ (យជ្ញបុមាន) ត្រូវបង្ហាញ។ តួនាទីអាចារ្យ គួរឲ្យគ្រូទេវៈធ្វើដោយខ្លួនឯង។ ព្រះព្រហ្មផ្ទាល់ត្រូវមានវត្តមាន ហើយព្រះភೃគុ អ្នកជំនាញកರ್ಮកណ្ឌ (ផ្នែកពិធីការ) ផងដែរ។
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa norm)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A cosmic yajña: luminous mantras as personified syllabic beings hover; Yajña-Puruṣa stands radiant; a divine guru officiates; Brahmā and Bhṛgu sit as authoritative witnesses.
FAQs
True ritual legitimacy is extraordinarily rare; it requires flawless mantra, realized yajña-spirit, and unimpeachable priestly authority.
Though not naming a tirtha, the teaching reflects Kāśī-khaṇḍa’s dharmic lens: in Kāśī, inner truth outweighs mere ceremonial display.
An extreme benchmark for yajña: mantras, Yajña-person, divine ācārya, Brahmā, and Bhṛgu should be present in person.