स्वर्लोकाद्यत्र संलीनः स्वयं देव उमापतिः । अतः स्वर्लीनतीर्थं च स्वर्लीनेश्वर सन्निधौ
svarlokādyatra saṃlīnaḥ svayaṃ deva umāpatiḥ | ataḥ svarlīnatīrthaṃ ca svarlīneśvara sannidhau
នៅទីនេះគេនិយាយថា ព្រះអុមាបតិ (ឝិវៈ) ដោយខ្លួនឯង បានរលាយលង់ចូលមកពីស្វರ್ಗលោក។ ដូច្នេះហេតុនេះ វាត្រូវបានហៅថា ស្វរលីន ទីរថៈ នៅក្នុងសន្និធិស្វរលីនេឝ្វរៈ។
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Svarlīna Tīrtha
Type: ghat
Scene: A luminous Śiva-liṅga ‘Svarlīneśvara’ beside a tīrtha; above, faint celestial imagery (svarga) dissolves into a radiant Śiva aura, suggesting ‘svar-līna’ absorption.
Kāśī is depicted as a realm where even ‘heavenly’ attainments culminate in Śiva—true fulfillment is absorption in the Divine, not merely celestial reward.
Svarlīna Tīrtha, associated with the nearby Śiva-form known as Svarlīneśvara.
No explicit rite is stated here; the verse primarily establishes the tīrtha’s name and sanctity through Śiva’s association.