Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 150
ईश्वर उवाच । सुरश्रेष्ठ तपःश्रेष्ठ सर्वाम्नाय निधिर्भव । सृष्टेःकरणसामर्थ्यं तवास्तु मदनुग्रहात्
īśvara uvāca | suraśreṣṭha tapaḥśreṣṭha sarvāmnāya nidhirbhava | sṛṣṭeḥkaraṇasāmarthyaṃ tavāstu madanugrahāt
ព្រះឥស្វរ មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះទេវៈដ៏ប្រសើរបំផុត ឱ អ្នកតបៈដ៏ឧត្តម—ចូរជាឃ្លាំងនៃអាម្នាយៈទាំងអស់ (បេតិកភណ្ឌវេដៈ)។ ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់យើង សមត្ថភាពក្នុងការប្រតិបត្តិការបង្កើតសកល ចូរជារបស់អ្នក»
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Kāśī (Ānandavana)
Type: kshetra
Listener: A ‘surāśreṣṭha/tapaḥśreṣṭha’ deity-ascetic (contextually Brahmā or a principal deva)
Scene: Īśvara, radiant and tranquil, bestows a boon upon a great deity/ascetic, declaring him a treasury of all āgamas and granting creative potency; the setting evokes Kāśī’s sanctity with subtle liṅga symbolism.
FAQs
Cosmic authority and spiritual knowledge arise from divine grace; even creation proceeds by the Lord’s sanction.
The wider Kāśī-khaṇḍa setting frames the teaching, though this verse focuses on Śiva’s grace rather than a named tīrtha.
None directly; it highlights tapas (austerity) and transmission of sacred knowledge as foundations for divine empowerment.