Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 12
पितामहोपि स्थविरो भृशं नम्रशिरोधरः । प्रणतेन मृडेनैव प्रणमन्विनिवारितः
pitāmahopi sthaviro bhṛśaṃ namraśirodharaḥ | praṇatena mṛḍenaiva praṇamanvinivāritaḥ
សូម្បីតែពិតាមហៈ (ព្រះព្រហ្ម) ដែលចាស់ជរា ក៏បានទ្រេតក្បាលទាបយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីក្រាបបង្គំ; ប៉ុន្តែព្រះម្រឹឌ (ព្រះឝិវៈ) ដែលបានទ្រេតខ្លួនដោយសេចក្តីគោរពរួចហើយ បានរារាំងមិនឲ្យគាត់ក្រាប។
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Brahmā, aged and dignified, inclines to bow; Śiva, already bent in reverence, gently restrains him—two great deities in a quiet exchange of humility.
FAQs
Greatness is marked by humility; Śiva’s grace expresses itself as respectful restraint and mutual honoring.
Kāśī is the implied sacred setting where even Brahmā’s reverence is sanctified.
None explicitly; the focus is on maryādā (sacred etiquette) and praṇāma.