Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 39
यद्वाचि नाम तव कामदमब्जनेत्र यच्छ्रोत्रयोस्तव कथा मधुराक्षराणि । यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोस्ति रूपं नीरूपभूपपदवी नहि तैर्दुरापा
yadvāci nāma tava kāmadamabjanetra yacchrotrayostava kathā madhurākṣarāṇi | yaccittabhittilikhitaṃ bhavatosti rūpaṃ nīrūpabhūpapadavī nahi tairdurāpā
ឱ ព្រះអម្ចាស់នេត្រដូចផ្កាឈូក! អ្នកណាដែលមានព្រះនាមបំពេញបំណងរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងពាក្យសម្តី អ្នកណាដែលមានកថាព្រះអង្គដ៏ផ្អែមល្ហែមនៅក្នុងត្រចៀក និងអ្នកណាដែលមានព្រះរូបរបស់ព្រះអង្គសរសេរលើជញ្ជាំងចិត្ត—សម្រាប់ពួកគេ កម្រិតនៃ «ព្រះរាជាអរូប» មិនលំបាកទេ។
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Threefold tableau: a devotee chanting the Name, another listening to a storyteller reciting Hari-kathā, and the same devotee meditating with Viṣṇu’s form vividly inscribed on the inner wall of the mind; a subtle doorway opens to a luminous formless realm.
FAQs
Devotion through speech (nāma), hearing (kathā), and inner remembrance (smaraṇa) becomes a direct path to liberation.
The verse is situated in Kāśī Khaṇḍa’s teaching environment; it does not directly name a particular Kāśī tirtha.
Practice of nāma-japa, śravaṇa (hearing sacred stories), and dhyāna/smaraṇa (mental inscription of the Lord’s form) is recommended.