Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 27
यं स्तोतुं नाधिगच्छंति वाचो वाचस्पतेरपि । तमीष्टे क इह स्तोतुं भक्तिरत्र बलीयसी
yaṃ stotuṃ nādhigacchaṃti vāco vācaspaterapi | tamīṣṭe ka iha stotuṃ bhaktiratra balīyasī
សូម្បីតែពាក្យរបស់វាចស្បតិ (ម្ចាស់នៃវាចា) ក៏មិនអាចឈានទៅដល់ព្រះองค์ ដើម្បីសរសើរព្រះองค์តាមពិតបានឡើយ; តើអ្នកណានៅទីនេះអាចប្រាថ្នាសរសើរព្រះองค์? ទោះយ៉ាងណា ក្នុងរឿងនេះ ភក្តិគឺជាអំណាចដ៏ខ្លាំងជាងគេ។
Agnibiṃdu
Tirtha: Kāśīkṣetra
Type: kshetra
Scene: Vācaspati (Bṛhaspati) stands with a scroll or rosary, humbled; the devotee’s simple folded hands glow with devotion, suggesting bhakti’s superiority over eloquence.
FAQs
God transcends language; sincere devotion accomplishes what eloquence cannot.
The verse is part of a Kāśī-centered episode, with the broader sanctity of Pañcanadā in the surrounding context.
No formal ritual; it validates heartfelt bhakti as the essential offering.