Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 1
लोपामुद्रोवाच । जीवितेश कथामेतां पुण्यां पुण्यपुरीश्रिताम् । न तृप्तिमधिगच्छामि श्रुत्वा त्वच्छ्रीमुखेरिताम्
lopāmudrovāca | jīviteśa kathāmetāṃ puṇyāṃ puṇyapurīśritām | na tṛptimadhigacchāmi śrutvā tvacchrīmukheritām
លោបាមុទ្រា បាននិយាយថា៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃជីវិតខ្ញុំ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់រឿងរ៉ាវដ៏បរិសុទ្ធ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងទីក្រុងបុណ្យ ពីព្រះមាត់ដ៏មង្គលរបស់លោកហើយ ក៏នៅតែមិនបានសេចក្តីពេញចិត្ត។
Lopāmudrā
Tirtha: Kāśī (Puṇyapurī/Avimukta implied)
Type: kshetra
Listener: Agastya
Scene: Inside a hermitage, Lopāmudrā sits attentively before Agastya, eyes bright with devotion; the atmosphere is intimate and contemplative, with palm-leaf manuscripts and a faint vision of Kāśī’s ghāṭas suggested in the background.
FAQs
Śravaṇa of sacred-place narratives kindles ever-increasing devotion—true spiritual taste does not quickly reach satiety.
The ‘puṇya-purī’ in this Kāśīkhaṇḍa context points to Kāśī (Vārāṇasī).
The implied practice is śravaṇa (devotional listening) to mahātmya-kathā; no formal rite is specified.