Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 82
त्वं जातवेदसि सदा दह्नात्मशक्तिर्वेधास्त्वया जगदिदं विविधं विदध्यात् । विश्वंभरोपि बिभृयादखिलं भवत्या लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये
tvaṃ jātavedasi sadā dahnātmaśaktirvedhāstvayā jagadidaṃ vividhaṃ vidadhyāt | viśvaṃbharopi bibhṛyādakhilaṃ bhavatyā lakṣmi prasīda satataṃ namatāṃ śaraṇye
ព្រះនាងផ្ទាល់ជាជាតវេទស (អគ្គីដឹងទាំងអស់)—ជាថាមពលវិញ្ញាណនៃភ្លើងជានិច្ច។ ដោយព្រះនាង ព្រះវេធា (ព្រះព្រហ្ម) បង្កើតលោកនេះជាច្រើនរូប; ដោយព្រះនាង សូម្បីវិશ્વಂಭរ (វិષ્ણុ) ក៏ទ្រទ្រង់សព្វវត្ថុទាំងអស់។ ឱ ព្រះលក្ខ្មី សូមប្រទានព្រះគុណជានិច្ច—ជាទីពឹងរបស់អ្នកដែលកោតក្រាប។
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Lakṣmī visualized as the inner flame-power: Agni altar blazing, with Lakṣmī’s golden presence emerging from fire; Brahmā creating and Viṣṇu sustaining in the background, both empowered by her radiance.
FAQs
Divine prosperity is not merely wealth but the very śakti enabling creation and preservation; honoring her aligns one with cosmic order (dharma).
The hymn belongs to the Kāśīkhaṇḍa milieu, linking devotional praise to the merit (puṇya) of Kāśī’s sacred landscape.
No direct prescription; the verse supports stuti and śaraṇāgati (taking refuge) as devotional discipline.