Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 6
तांद्रष्टुं मानसः पुत्रो ब्रह्मणस्तपसांनिधिः । कृतवल्कलकौपीनो धृत कृष्णाजिनांबरः । गृहीतब्रह्मदंडश्च त्रिवृन्मौंजी सुमेखलः । उरस्थलस्थ तुलसी मालया समलंकृतः
tāṃdraṣṭuṃ mānasaḥ putro brahmaṇastapasāṃnidhiḥ | kṛtavalkalakaupīno dhṛta kṛṣṇājināṃbaraḥ | gṛhītabrahmadaṃḍaśca trivṛnmauṃjī sumekhalaḥ | urasthalastha tulasī mālayā samalaṃkṛtaḥ
ដើម្បីទៅទស្សនានាង នារ៉ដៈ—បុត្រកើតពីចិត្តរបស់ព្រះព្រហ្មា ជាគំនរទ្រព្យនៃតបៈ—បានចេញដំណើរ ពាក់សម្លៀកបំពាក់ពីសំបកឈើ និងកោពិន ពាក់ស្បែកក្តាន់ខ្មៅជាអាវ; កាន់ឈើដណ្ឌ៍ព្រាហ្មណ៍ ចងខ្សែមុញជា៣ស្រឡាយយ៉ាងល្អ និងតុបតែងទ្រូងដោយមាលាទុលសីដ៏បរិសុទ្ធ។
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Nārada sets out as an austere brahmacārin-sage: bark garments, loincloth, black antelope-skin, brahma-daṇḍa, triple muñja girdle, tulasī garland on his chest—poised for a sacred audience.
FAQs
True authority in dharma is marked by tapas (discipline) and humility, symbolized by the sage’s simple ascetic emblems and devotional tulasī.
This verse is descriptive rather than a tīrtha-eulogy; within Kāśīkhaṇḍa it supports the broader Kāśī-māhātmya frame while the scene shifts to Dvārakā in the narrative.
No explicit rite is prescribed; the verse highlights ascetic insignia (daṇḍa, mauñjī, kṛṣṇājina) and tulasī as devotional markers.