Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 67
तस्य राज्ञः प्रजास्त्रातुं भूयाच्चैष मनोरथः । मम नाडीद्वयं राज्यं तस्यापि च शतक्रतोः
tasya rājñaḥ prajāstrātuṃ bhūyāccaiṣa manorathaḥ | mama nāḍīdvayaṃ rājyaṃ tasyāpi ca śatakratoḥ
សូមឲ្យនេះក្លាយជាបំណងបន្ថែមរបស់គាត់៖ ការពារប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះរាជានោះ។ «នាឌីពីរ» របស់ខ្ញុំ—ដែនពីរភាគ—សូមឲ្យជារដ្ឋាភិបាលរបស់គាត់ផង និងរបស់សតក្រតុ (ឥន្ទ្រ) ផង។
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Sage/audience in Kāśī-mahātmya frame (contextual)
Scene: A blessing is articulated: the king’s wish to protect subjects; symbolic depiction of two nāḍīs as twin luminous channels flanking a central axis, suggesting balanced sovereignty shared with Śatakratu (Indra).
FAQs
The hallmark of righteous sovereignty is protection of subjects; power is legitimate only when aligned with dharma.
The verse occurs within the Kāśī Khaṇḍa’s narration; the immediate focus is dharmic kingship within the sacred account.
No ritual is prescribed; it emphasizes rājadharma—ethical governance and protection.