शस्तौ कपोलौ वामाक्ष्याः पीनौ वृत्तौ समुन्नतौ । रोमशौ परुषौ निम्नौ निर्मांसौ परिवर्जयेत्
śastau kapolau vāmākṣyāḥ pīnau vṛttau samunnatau | romaśau paruṣau nimnau nirmāṃsau parivarjayet
សម្រាប់ស្ត្រីមានលក្ខណៈមង្គល ថ្ពាល់ដែលពេញសាច់ មូល និងលើកឡើងទន់ភ្លន់ គួរឲ្យសរសើរ។ តែថ្ពាល់ដែលមានរោម រឹងរលោង ខ្សោយជ្រៅ ឬគ្មានសាច់ គួរជៀសវាងថាជាអមង្គល។
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda instructing Agastya)
Scene: A refined Kāśī domestic-courtly setting where elders describe auspicious feminine facial signs; focus on full, rounded, gently raised cheeks contrasted with inauspicious sunken/rough traits.
It frames outer signs as traditional indicators of auspiciousness, encouraging discernment and avoidance of inauspicious traits.
The immediate verse is physiognomic; its broader placement is within the Kāśīkhaṇḍa, the Purāṇic glorification of Kāśī.
No ritual (snāna, dāna, japa) is prescribed here; it is a lakṣaṇa (signs/omens) instruction.