Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 7
पाणिभ्यां परितः प्रपीड्य सुदृढं निश्चोत्य निश्चोत्य च ब्रह्मांडं सकलं पचेलिमरसालोच्चैः फलाभं मुहुः । पायंपायमपायतस्त्रिजगतीमुन्मत्तवत्तै रसैर्नृत्यंस्तांडवडंबरेण विधिनापायान्महाभैरवः
pāṇibhyāṃ paritaḥ prapīḍya sudṛḍhaṃ niścotya niścotya ca brahmāṃḍaṃ sakalaṃ pacelimarasāloccaiḥ phalābhaṃ muhuḥ | pāyaṃpāyamapāyatastrijagatīmunmattavattai rasairnṛtyaṃstāṃḍavaḍaṃbareṇa vidhināpāyānmahābhairavaḥ
ដោយដៃទាំងពីរច្របាច់បង្ហាប់ជុំវិញយ៉ាងរឹងមាំ ហើយច្របាច់ម្តងហើយម្តងទៀត មហាភៃរវៈដូចជាស្រង់ហើយ “ចម្អិន” សកលព្រហ្មណ្ឌទាំងមូល ដកយកសារធាតុចេញមកជាញឹកញាប់ ដូចទឹកផ្លែឈើទុំមានរសជាតិខ្លាំង។ ព្រះអង្គផឹកហើយផឹកទៀតនូវអម្រឹតដ៏ធ្វើឲ្យស្រវឹងនោះ ហើយរាំ—តាមវិធីបូជា—ដោយការបង្ហាញតាណ្ឌវៈដ៏គគ្រឹកគគ្រេង ឲ្យត្រីលោករវើរវាយ។
Skanda (contextual, Kāśīkhaṇḍa narration)
Tirtha: Mahābhairava (Kāśī kṣetra-pāla)
Type: kshetra
Listener: The devotee/sage
Scene: Mahābhairava, colossal and radiant-dark, grips and ‘presses’ the cosmic egg, extracting its essence like ripe fruit-juice; intoxicated by nectars, he performs a thunderous Tāṇḍava as the three worlds sway in awe.
FAQs
Bhairava is portrayed as the transcendent power who churns and governs creation itself; the universe is subordinate to Śiva’s fierce grace.
The immediate setting is Kāśīkhaṇḍa’s Bhairava Māhātmya, implicitly tied to Kāśī where Bhairava is central to sacred protection.
No direct prescription; the verse is a stotra-like poetic visualization supporting contemplation and devotional recitation.