Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 48
पुनः प्रोवाच तान्वेधाः प्रणिपत्योत्थितान्सुरान् । स्वस्थास्तिष्ठत भो यूयं किमत्रापि समाकुलाः
punaḥ provāca tānvedhāḥ praṇipatyotthitānsurān | svasthāstiṣṭhata bho yūyaṃ kimatrāpi samākulāḥ
បន្ទាប់មក វេធា (ព្រះព្រហ្ម) បានមានព្រះបន្ទូលម្តងទៀតទៅកាន់ទេវតាដែលបានក្រោកឡើងក្រោយពេលក្រាបបង្គំថា៖ «សូមឈរដោយសុខសាន្ត ឱទេវតាទាំងឡាយ—ហេតុអ្វីបានជាអ្នកនៅតែវឹកវរ សូម្បីតែនៅទីនេះ?»
Brahmā (Vedhā)
Listener: Ṛṣis (frame implied; not explicit)
Scene: A celestial assembly: devas rise after prostration before Brahmā (Vedhā) seated on a lotus-throne; Brahmā gestures ‘stand at ease’ while the devas’ faces show lingering concern; faint suggestion of Kāśī’s sacred radiance in the background.
FAQs
In a sanctified, dharmic setting, agitation is needless; composure and trust in divine order are encouraged.
The Kāśī-khaṇḍa setting frames the sanctity of Kāśī, though the verse itself is a dialogue moment without a specific tirtha-name.
None; it is narrative dialogue establishing calm and context.