आंगिरस उवाच । जय शंकर शांत शशांकरुचे रुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे । शुचिदत्त गृहीत महोपहृते हृतभक्तजनोद्धततापतते
āṃgirasa uvāca | jaya śaṃkara śāṃta śaśāṃkaruce rucirārthada sarvada sarvaśuce | śucidatta gṛhīta mahopahṛte hṛtabhaktajanoddhatatāpatate
អង្គិរាសបាននិយាយថា «ជ័យជំនះដល់ព្រះអង្គ ឱ ព្រះឝង្ករៈ—ព្រះអង្គជាសន្តិភាពផ្ទាល់ ពន្លឺរលោងដូចព្រះចន្ទ; អ្នកប្រទានគោលបំណងដ៏រុងរឿង អ្នកប្រទានគ្រប់យ៉ាង ឱ ព្រះអង្គដ៏បរិសុទ្ធទាំងស្រុង។ ព្រះអង្គទទួលយកនូវគ្រឿងបូជាធំៗដែលបានថ្វាយដោយភាពបរិសុទ្ធ ហើយព្រះអង្គដកហូតកម្ដៅទុក្ខដ៏កាចសាហាវរបស់អ្នកភក្តិ។»
Aṅgiras
Tirtha: Kāśī Viśveśvara
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (typical)
Scene: Aṅgiras stands with folded hands, chanting ‘Jaya Śaṅkara’; Śiva’s face is serene, moonlike radiance bathing the shrine; offerings arranged neatly, symbolizing purity.
Śiva responds to pure-hearted devotion: He accepts sincere offerings and burns away the devotee’s inner torment.
Kāśī is the implied sacred setting, with Viśveśvara/Śaṅkara praised as the supreme purifier.
Offering (upahāra) made in śuci (purity) is praised—purity of intention is central.