Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 7
उवाच च प्रसन्नात्मा करुणामृतसागरः । उत्तिष्ठोत्तिष्ठ पूतात्मन्वरं वरय सुव्रत
uvāca ca prasannātmā karuṇāmṛtasāgaraḥ | uttiṣṭhottiṣṭha pūtātmanvaraṃ varaya suvrata
បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់—មានព្រះហឫទ័យស្ងប់សុខ ជាសមុទ្រនៃមេត្តាករុណា និងអម្រឹត—មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរក្រោកឡើង ក្រោកឡើង ឱ ពូតាត្មា អ្នកចិត្តបរិសុទ្ធ; ឱ អ្នកមានវ្រតដ៏ល្អ ចូរជ្រើសពរ»
Śiva (Mahādeva)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: (contextual) Śaunaka and ṛṣis / or internal interlocutors of Kāśī-māhātmya
Scene: Śiva, serene and compassionate, addresses the ascetic Pūtātmā who rises from prostration; a sacred Kāśī ambience with liṅga, lamps, and faint Gaṅgā presence.
FAQs
Divine grace responds to sincere vows and devotion; the compassionate Lord personally invites the devotee to ask for a boon.
The broader context is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, where Śiva’s direct bestowal of grace is celebrated.
No explicit ritual is prescribed in this verse; it sets the scene for a boon granted due to prior devotion and worship.