Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 78
अनाथनाथः सर्वेषां विश्वनाथो हि गीयते । क्षणं मनसि संचित्य भवेदित्थमसंशयम्
anāthanāthaḥ sarveṣāṃ viśvanātho hi gīyate | kṣaṇaṃ manasi saṃcitya bhaveditthamasaṃśayam
ព្រោះព្រះអង្គត្រូវបានសរសើរថា «វិશ્વនាថ» ជាព្រះអម្ចាស់នៃសព្វសត្វ និងជាអ្នកគាំពារអ្នកគ្មានទីពឹង។ បើសន្សំសេចក្តីពិតនេះក្នុងចិត្តសូម្បីតែមួយភ្លែត ក៏នឹងក្លាយជាយ៉ាងនោះដោយមិនសង្ស័យ។
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Self / implied audience
Scene: A devotee closes the eyes for a single moment of concentrated remembrance; above, the name ‘Viśvanātha’ appears as luminous script, while a protective aura surrounds the helpless.
FAQs
Even brief, steady remembrance of Viśvanātha transforms fear into certainty and protection.
Kāśī, specifically through Viśvanātha (Śiva as worshiped in Vārāṇasī).
Mental recollection/meditative holding (manasi saṃciti) of Viśvanātha’s refuge—an inner practice aligned with japa and smaraṇa.