Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 37
चलदलदललीलाचंचले जीवलोके तृणलवलघुसारे सर्वसंसारसौख्ये । अपहरति दुराशः शासनं ब्राह्मणानां नरकगहनगर्त्तावर्तपातोत्सुको यः
caladaladalalīlācaṃcale jīvaloke tṛṇalavalaghusāre sarvasaṃsārasaukhye | apaharati durāśaḥ śāsanaṃ brāhmaṇānāṃ narakagahanagarttāvartapātotsuko yaḥ
ក្នុងលោកជីវិតនេះ—រអិលរអួតដូចល្បែងនៃស្លឹកផ្កាឈូកដែលញ័រ—ដែលសុខទាំងអស់នៃសំសារ តូចតាចដូចស្លឹកស្មៅមួយ, មនុស្សដែលមានតណ្ហាអាក្រក់ ហើយលួចយកលិខិតប្រទានជាលាយលក្ខណ៍អក្សររបស់ព្រះព្រាហ្មណ៍ នឹងរត់ប្រញាប់ទៅរកការធ្លាក់ជាវង់កួចចូលក្នុងរណ្តៅជ្រៅនៃនរក។
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Scene: A poetic moral vision: shimmering lotus pond with trembling petals overlays a bustling human world; a greedy man snatches a copperplate grant from brāhmaṇas; beneath him opens a spiraling whirlpool leading into a dark, cavernous hell-pit.
FAQs
Worldly gain is fleeting; violating dharma by confiscating brāhmaṇa grants leads to grave karmic downfall.
No tīrtha is specified; the verse functions as a moral-theological warning within the Dharmāraṇya discourse.
It implies a prohibition: do not seize or invalidate brāhmaṇa śāsanas (legal/religious land grants).