Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 6
तदाकर्ण्य ततो रामः संभ्रमात्त्वरितो ययौ । दृष्ट्वा तां दुःखसंतप्तां स्वयं दुःखमवाप सः । उवाच वचनं रामः कृतांजलिपुटस्तदा
tadākarṇya tato rāmaḥ saṃbhramāttvarito yayau | dṛṣṭvā tāṃ duḥkhasaṃtaptāṃ svayaṃ duḥkhamavāpa saḥ | uvāca vacanaṃ rāmaḥ kṛtāṃjalipuṭastadā
លឺដូច្នោះហើយ ព្រះរាមបានប្រញាប់ទៅភ្លាមៗដោយចិត្តក្តៅក្រហាយ។ ឃើញនាងត្រូវទុក្ខសោកដុតដាល ព្រះរាមផ្ទាល់ក៏មានទុក្ខដែរ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាមបាននិយាយដោយប្រណមដៃគោរព។
Vyāsa (narrator)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Rāma strides quickly through the forest, urgency in posture; upon seeing the sorrow-stricken lady, his face softens with empathy; he stands with folded hands, beginning to speak.
FAQs
A dharmic leader responds swiftly to suffering, and true nobility includes empathy and humility (añjali) before the afflicted.
The verse unfolds within Dharmāraṇya; it emphasizes compassionate action rather than enumerating tirtha-fruits.
No formal ritual is prescribed; the gesture of añjali reflects reverence and dharmic conduct.