Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 45
इति भीतो महाक्लेशाच्चिंता लेभे दुरत्ययाम् । स्त्रियः कामेन नश्यंति ब्राह्मणा हीनसेवया
iti bhīto mahākleśācciṃtā lebhe duratyayām | striyaḥ kāmena naśyaṃti brāhmaṇā hīnasevayā
ដូច្នេះហើយ គាត់ភ័យខ្លាចដោយទុក្ខវេទនាធំ ក៏ធ្លាក់ចូលក្នុងកង្វល់ដ៏លំបាកឆ្លងកាត់ថា៖ «ស្ត្រីវិនាសដោយកាមតណ្ហា ហើយព្រាហ្មណ៍វិនាសដោយការបម្រើអ្នកមិនសម (ធ្លាក់ចូលក្នុងការពឹងពាក់ដ៏ទាប)»។
Narrator (context not explicit in excerpt; likely Purāṇic narrator within Brahmottarakhaṇḍa)
Scene: A worried figure, shaken by calamity, speaks a grim maxim about lust and unworthy dependence; the atmosphere is tense, moralizing, and foreboding.
FAQs
Uncontrolled desire and unworthy dependence both lead to decline; self-restraint and discernment protect dharma.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it functions as a general dharma/nīti statement.
None; the verse gives a moral warning rather than a rite (vrata/dāna/snānā).