Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 17
तत्सर्वं विफलं जातं यच्चान्यत्त्वयि तिष्ठति । यस्त्वं वनौकसं जंतुं निवारयितुमक्षमः
tatsarvaṃ viphalaṃ jātaṃ yaccānyattvayi tiṣṭhati | yastvaṃ vanaukasaṃ jaṃtuṃ nivārayitumakṣamaḥ
របស់ទាំងនោះបានក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ ហើយអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលមាននៅក្នុងខ្លួនព្រះអង្គ ក៏ព្រោះតែព្រះអង្គគ្មានសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងសត្វសាហាវដែលរស់នៅក្នុងព្រៃ។
A grieving woman (queen/consort), intensifying the accusation of failed protection
Listener: राजा (implied)
Scene: A tense scene: a helpless king confronted with news of an attack by a wild/forest assailant; background hints of dark forest; the speaker’s accusatory gesture dominates.
FAQs
Dharma judges capability by outcomes in protection; unfulfilled duty nullifies claims to valor and power.
None; the verse is part of a moral dialogue rather than a tīrtha-māhātmya passage.
None.