Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 5
मां पातु देवोऽखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतितं गभीरे । तन्नाम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थम्
māṃ pātu devo'khiladevatātmā saṃsārakūpe patitaṃ gabhīre | tannāma divyaṃ varamaṃtramūlaṃ dhunotu me sarvamaghaṃ hṛdistham
សូមព្រះទេវៈនោះ—ដែលសារសំខាន់របស់ព្រះអង្គជាទេវតាទាំងអស់—ការពារខ្ញុំដែលធ្លាក់ក្នុងអណ្ដូងសំសារដ៏ជ្រៅ។ សូមព្រះនាមដ៏ទិព្វរបស់ព្រះអង្គ ដែលជាមូលដ្ឋានមន្ត្រដ៏ប្រសើរ បោសសំអាតបាបទាំងអស់ដែលស្ថិតក្នុងបេះដូងខ្ញុំ។
Anonymous Purāṇic narrator (kavaca-style supplication)
Scene: A devotee at the edge of a dark, deep well labeled ‘saṃsāra’; from above descends a stream of luminous syllables (Śiva-nāma) that becomes a rope of light pulling the devotee upward; the heart glows as impurities scatter.
FAQs
Śiva’s Name is a mantra-root that purifies the heart and lifts one from the depths of saṃsāra.
No tīrtha is specified; the verse glorifies the saving power of the Lord’s divine Name.
Implicit nāma-japa (recollection/recitation of the divine Name) as a purifier and protector.