Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 52
ततः स ब्रह्मभवनं ब्राह्मणो ब्रह्मवित्तमः । जगाम विष्णुलोकं च तेनापीत्युक्त एव सः
tataḥ sa brahmabhavanaṃ brāhmaṇo brahmavittamaḥ | jagāma viṣṇulokaṃ ca tenāpītyukta eva saḥ
បន្ទាប់មក ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះ ជាអ្នកដឹងព្រះព្រហ្ម (ព្រហ្មវិទ្យា) ដ៏ប្រសើរបំផុត បានទៅកាន់ព្រះភវនព្រះព្រហ្មា ហើយក៏ទៅកាន់លោកព្រះវិṣṇu ផងដែរ—តែទីនោះក៏ត្រូវបានប្រាប់ដូចគ្នា។
Narrator (within Revā Khaṇḍa frame; likely Sūta-style narration)
Tirtha: Brahmaloka; Viṣṇuloka (Vaikuṇṭha)
Type: kshetra
Scene: The brāhmaṇa ascends to Brahmā’s lotus-born realm, then to Viṣṇu’s radiant world; in both, attendants or the deity’s presence conveys the same refusal, emphasizing cosmic law.
FAQs
The narrative intensifies toward the idea that the ultimate refuge is not merely a realm but the supreme principle who can neutralize fear at its root.
No earthly tīrtha is named; instead, celestial lokas are referenced within the Revā Khaṇḍa framework.
None; the verse functions as narrative transition across divine abodes.