Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
स च मे भक्तिनिरतो बाणो लोके च विश्रुतः । भारती च मया दत्ता ब्राह्मणानां विशेषतः
sa ca me bhaktinirato bāṇo loke ca viśrutaḥ | bhāratī ca mayā dattā brāhmaṇānāṃ viśeṣataḥ
«ហើយបាណៈនោះ ស្ថិតក្នុងភក្តិចំពោះខ្ញុំ និងល្បីល្បាញក្នុងលោក។ លើសពីនេះ ខ្ញុំបានប្រទាន ‘ភារតី’ គឺពរនៃវាចា និងភាពវាងវៃក្នុងពាក្យសម្តី ដល់គាត់ ជាពិសេសទាក់ទងនឹងព្រះព្រាហ្មណ៍»។
Mārkaṇḍeya (narrating); statement attributed to Śiva in context
Scene: Bāṇa stands in devotion before Maheśvara; a stream of luminous ‘Bhāratī’ (speech/eloquence) is bestowed—depicted as a goddess-like radiance or script-like light—while Brāhmaṇas are honored nearby.
FAQs
Divine grace can bestow gifts like fame and eloquence, but such boons carry responsibility toward dharma and the learned.
None explicitly; the verse focuses on character and boons within the Revā Khaṇḍa storyline.
No specific rite; it references divine bestowal (dāna) of Bhāratī as a boon.