Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 37
अपठस्यापि मूर्खस्य सर्वावस्थां गतस्य च । उत्तरादुत्तरं शक्रो दातुं न तु भृगूत्तम
apaṭhasyāpi mūrkhasya sarvāvasthāṃ gatasya ca | uttarāduttaraṃ śakro dātuṃ na tu bhṛgūttama
សូម្បីតែអ្នកមិនបានសិក្សា សូម្បីតែអ្នកល្ងង់ និងសូម្បីតែអ្នកធ្លាក់ចុះទៅគ្រប់ស្ថានភាព—ព្រះឥន្ទ្រ មិនអាចប្រទានពរឲ្យកាន់តែខ្ពស់ឡើងជានិច្ចបានទេ; ប៉ុន្តែឱ ព្រះឥសីអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងវង្សភೃគុ អ្នកអាចប្រទានអ្វីដែលខ្ពស់ជាងនោះបាន។
Śiva (Īśvara)
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (typically sages/śaunaka-style assembly in Purāṇic framing)
Scene: A divine speaker (Śiva or a great deity) extols Bhṛgu as ‘best of Bhṛgus,’ contrasting Indra’s limited boon-giving with the higher salvific grant available through the sage/kṣetra.
FAQs
Divine uplift at a sacred center can surpass worldly or even heavenly power; grace can reach beyond learning or social condition.
The Bhṛgu-associated sacred region (Bhṛgukṣetra) being praised in Revā Khaṇḍa 182.
No ritual is prescribed; the verse contrasts capacities for granting higher spiritual outcomes.