पुरा कृतयुगस्यादौ तोषितुं गिरिजापतिम् । तपश्चचार विपुलं विष्णुर्वर्षसहस्रकम् । वायुभक्षो निराहारः शुक्लतीर्थे व्यवस्थितः
purā kṛtayugasyādau toṣituṃ girijāpatim | tapaścacāra vipulaṃ viṣṇurvarṣasahasrakam | vāyubhakṣo nirāhāraḥ śuklatīrthe vyavasthitaḥ
កាលពីបុរាណ នៅដើមក្រឹតយុគ ដើម្បីបំពេញព្រះហឫទ័យព្រះគិរិជាបតិ (ព្រះសិវៈ) ព្រះវិស្ណុបានបំពេញតបៈដ៏មហិមា អស់ពាន់ឆ្នាំ។ ព្រះអង្គរស់ដោយខ្យល់តែប៉ុណ្ណោះ មិនទទួលអាហារ ហើយស្ថិតយ៉ាងមាំមួននៅស៊ុក្ល-ទីរថ។
Mārkaṇḍeya
Tirtha: Śukla-tīrtha
Type: tirtha
Listener: Bhārata (continuing addressee)
Scene: At Śukla-tīrtha, Viṣṇu stands or sits in deep austerity for a thousand years, sustained only by air, intent on pleasing Girijāpati; the tīrtha landscape is bright and pure (śukla).
Great tīrthas are sanctified by extraordinary tapas and by the meeting of devotion and divine grace.
Śuklatīrtha on the Revā/Narmadā sacred landscape.
Tapas and fasting (nirāhāra), including vāyubhakṣa discipline, are described as Viṣṇu’s practice.