Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

មារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ព្រះមហារាជគួរទៅកាន់បឹងនន្ទា ដ៏អស្ចារ្យលើសគេ; នៅទីនោះ ព្រះនាងទេវីនន្ទា មហាបុណ្យសម្បត្តិ ស្ថិតនៅ ជាអ្នកប្រទានពរ។

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

កាលពីបុរាណ មហិษាសុរ មានកាយធំមហិមា គួរឲ្យទេវតាភ័យខ្លាច; ពេលត្រូវទេវីអ្នកកាន់ត្រីសូលចាក់ អវយវៈរបស់វាត្រូវត្រីសូលបំបែក ហើយអសុរាដ៏ប្រសើរនោះត្រូវបានផ្តួលចុះ។

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

ដោយអំណាចរបស់វា វាបានគ្រប់គ្រងរ៊ុទ្រាទាំងដប់មួយ អាទិត្យទាំងឡាយជាមួយក្រុមមរុត វសុទាំងឡាយជាមួយវាយុ ហើយសូម្បីចន្ទ្រ និងសូរ្យផងដែរ—ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា។

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

ដោយកម្លាំងរបស់វា សូម្បីព្រះព្រហ្ម ព្រះវិษ្ណុ និងព្រះមហេស្វរ ក៏ត្រូវចាញ់ ក្នុងសង្គ្រាមដ៏សាហាវខ្លាំង ដែលធ្វើឲ្យទេវតាភ័យខ្លាច។

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ក្រោយពេលបានបង្កើតការបំផ្លាញដ៏គួរភ័យនោះ ព្រះនាង នន្ទា ទេវី អធិរាជនីលើទេវតាទាំងឡាយ បានចុះងូតទឹកបរិសុទ្ធនៅទីនោះ។ ព្រោះព្រះនាងមានភ្នែកធំទូលាយបានងូតនៅកន្លែងនោះ ដូច្នេះគេរំលឹកហៅថា «នន្ទាហ្រទ» គឺបឹងរបស់ព្រះនាងនន្ទា។

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ឱ ភារត! អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីរថៈនោះ ហើយមានចិត្តអុទ្ទិសដល់ព្រះនាង នន្ទា ទេវី ដោយប្រគេនទានដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ នោះនឹងទទួលបានផលបុណ្យដូចពិធីយញ្ញ «អស្វមេធ»។

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

ភៃរវៈ កេដារៈ រុទ្រៈ និង មហាលយៈ ត្រូវបានពោលថាជាទីសក្ការៈដ៏ប្រសើរ។ «នន្ទាហ្រទ» ត្រូវបានចាត់ជាលំដាប់ទីបួន ខណៈទីប្រាំវិញ កម្រណាស់នឹងបានប្រទះលើផែនដី។

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

មនុស្សជាច្រើនដែលត្រូវកាម និងរាគៈគ្របដណ្ដប់ មិនស្គាល់វាទេ។ បឹងបុណ្យនៃទន្លេ នរមទា នេះបរិសុទ្ធ ជាអ្នកបំផ្លាញបាបទាំងអស់។

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីរថៈនោះ ហើយបូជាព្រះនាង នន្ទា ទេវី ដោយគោរពតាមវិធី នោះតើមានប្រយោជន៍អ្វីទៀតក្នុងការធ្វើដំណើរចូលទៅកណ្ដាលភ្នំហិមាល័យ?

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

ដោយមិនដឹងអត្ថន័យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ អ្នកដែលត្រូវភាពងងឹតគ្របដណ្តប់ តែងតែវង្វេងដើរទៅមក។ ឱ បារថៈ ការស្និទ្ធស្នាលជាមួយពួកគេ មានតែភាពនឿយហត់ប៉ុណ្ណោះ មិនមានអ្វីលើសពីនេះទេ។

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ផលបុណ្យណាដែលទទួលបានលើផែនដីទាំងមូលដែលមានសមុទ្រជុំវិញ ដោយសារការងូតទឹកបរិសុទ្ធ និងការធ្វើទាន—អ្នកងូតនៅនន្ទាហ្រទ ទទួលបានផលនោះដូចគ្នា។

Verse 140

। अध्याय

អធ្យាយ—សញ្ញាសម្គាល់ជំពូក (កូឡូហ្វុន)។