श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततस्तेषु प्रयातेषु नर्मदातीरवासिषु । बभूव रौद्रसंहारः सर्वभूतक्षयंकरः
śrīmārkaṇḍeya uvāca | tatasteṣu prayāteṣu narmadātīravāsiṣu | babhūva raudrasaṃhāraḥ sarvabhūtakṣayaṃkaraḥ
ព្រះមហាឥសី មារកណ្ឌេយ បានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីអ្នកស្នាក់នៅតាមឆ្នេរនរមទា ទាំងនោះបានចាកទៅហើយ ក៏កើតមានសំហារដ៏សាហាវ ដូចរុទ្រ ដែលបំផ្លាញសត្វលោកទាំងអស់។
Śrī Mārkaṇḍeya
Tirtha: Revā/Narmadā-tīra
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: Mārkaṇḍeya narrates: after the Narmadā-bank sages depart, a Rudra-like devastation erupts, threatening all beings—dark skies, turbulent waters, fleeing creatures.
All worlds are time-bound; only alignment with Śiva-dharma and tīrtha-smarana grants steadiness amid dissolution.
Narmadā’s riverbanks form the sacred stage—highlighting the river’s centrality even in cosmic-scale events.
None explicitly; the verse introduces a pralaya episode rather than a practice.