Shloka 42
इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदितात्मनः।।।।शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयन्।श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन् गिरम्।।।।श्रद्धास्यति यथाहीयं तथा सर्वं समादधे।
ikṣvākūṇāṃ variṣṭhasya rāmasya viditātmanaḥ |
śubhāni dharmayuktāni vacanāni samarpayan |
śrāvayiṣyāmi sarvāṇi madhurāṃ prabruvan giram |
śraddhāsyati yathā hīyaṃ tathā sarvaṃ samādadhe ||
ខ្ញុំនឹងនាំយកពាក្យពេចន៍អមង្គល និងស្របតាមធម៌ អំពីព្រះរាម—អ្នកប្រសើរបំផុតនៃវង្សអិក្ស្វាគុ ជាអ្នកដឹងខ្លួន និងដឹងសច្ចៈ—ទៅថ្វាយជូននាង។ ខ្ញុំនឹងឲ្យនាងស្តាប់ទាំងអស់ ដោយសំឡេងផ្អែមល្ហែម ដើម្បីឲ្យព្រះនាងជឿទុកចិត្តលើខ្ញុំ; ដូច្នេះខ្ញុំនឹងបញ្ជូនសារទាំងមូលឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។
"The moon-faced Sita had never experienced sorrow before. She sees no end to her sorrow and suffering. I will console her.
FAQs
Speech itself must be dharma-yukta: truthful, auspicious, and appropriately delivered. Hanumān aims to communicate Rāma’s message in a way that is both ethically sound (satya) and emotionally healing.
Having decided to approach Sītā, Hanumān plans how to speak: he will praise and describe Rāma with words aligned to dharma and in a sweet tone so Sītā will trust him.
Vāk-saṃyama and upāya-kauśalya (disciplined, skillful speech): Hanumān combines truth with gentle delivery to build trust.