Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 51
The Exposition of the Maheśa Mantra
Mahēśa-mantra-prakāśana
प्रासादाख्यो मनुः प्रोक्तो भजतां सर्वसिद्धिदः । षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडंगविधिरीरितः ॥ ५१ ॥
prāsādākhyo manuḥ prokto bhajatāṃ sarvasiddhidaḥ | ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṃgavidhirīritaḥ || 51 ||
មន្ត្រដែលហៅថា «ប្រាសាទ» ត្រូវបានប្រកាស; សម្រាប់អ្នកបូជាភក្តិ វាប្រទានសិទ្ធិទាំងអស់។ ដោយគ្រាប់ព្យាង្គភ្ជាប់នឹងស្រៈវែងប្រាំមួយ ក៏បានបង្រៀនវិធីសាស្ត្រអង្គប្រាំមួយ (ṣaḍaṅga-vidhi)។
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It presents a specific worship-mantra (“Prāsāda”) as a means to attain completeness in practice—linking devotion with disciplined mantra-application that yields ‘siddhi’ (spiritual accomplishment).
Bhakti here is not only emotional reverence; it is devotion expressed through correct mantra-sevā—reciting and applying the mantra with its prescribed auxiliaries, making worship steady and effective.
It highlights technical mantra-prayoga: use of bīja syllables, vowel-length (dīrgha) distinctions, and the ṣaḍaṅga (sixfold) ancillary procedure—skills tied to śikṣā (phonetics) and ritual method.