Hanumān-mantra-kathana: Mantra-bheda, Nyāsa, Yantra, and Prayoga
सहायांते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदंवदेत् । गंभीरशब्दोदयांते दक्षिणापथ संवदेत् । मार्त्ताण्डमेरु शब्दांते वदेत्पर्वतपीटिका ॥ ८५ ॥
sahāyāṃte kumāreti brahmacārinpadaṃvadet | gaṃbhīraśabdodayāṃte dakṣiṇāpatha saṃvadet | mārttāṇḍameru śabdāṃte vadetparvatapīṭikā || 85 ||
នៅពេលពាក្យបញ្ចប់ដោយ «sahāyā» គួរបញ្ចេញពាក្យ «kumāra»; នៅពេលបញ្ចប់ដោយ «brahmacārin» គួរនិយាយ «pada»។ នៅចុងបញ្ចប់នៃការលេចឡើងនៃពាក្យ «gaṃbhīra» គួរនិយាយ «dakṣiṇāpatha»; ហើយនៅចុងបញ្ចប់នៃពាក្យ «Mārttāṇḍa» និង «Meru» គួរបញ្ចេញ «parvata-pīṭikā»។
Sanatkumara (teaching Narada technical śabda-prayoga within Vedāṅga-style instruction)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It emphasizes precision in sacred speech—correct, tradition-backed utterance is treated as a dharmic discipline, aligning recitation and learning with the Vedāṅga spirit of accuracy.
Indirectly: bhakti is supported by disciplined practice. Even devotional recitation is strengthened when names, epithets, and technical expressions are pronounced and applied according to rule.
Śikṣā/Vyākaraṇa-style guidance—how specific word-endings cue the use of particular terms, reflecting a technical tradition of correct linguistic usage in recitation and instruction.