Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 1
Hayagrīva-pūjā-vyākhyāna
Worship Procedure and Mantra-Siddhi of Hayagrīva
सनत्कुमार उवाच । प्रणवो हृदयं विष्णुर्नेन्तः सुरपतिस्तथा । महाबलाय स्वाहांतो मंत्रो वसुधराक्षरः ॥ १ ॥
sanatkumāra uvāca | praṇavo hṛdayaṃ viṣṇurnentaḥ surapatistathā | mahābalāya svāhāṃto maṃtro vasudharākṣaraḥ || 1 ||
សនត្កុមារ បានមានព្រះវាចា៖ ព្រាណវៈ (អោṁ) ជាបេះដូងដ៏ពិតនៃព្រះវិṣṇុ; នៅក្នុងនោះក៏មានព្រះអម្ចាស់នៃទេវតាទាំងឡាយផងដែរ។ មន្ត្រាដែលបញ្ចប់ដោយ «ស្វាហា» គឺសម្រាប់ព្រះអង្គដ៏មានពលានុភាពមហា ហើយជាអក្សរគាំទ្រពិភពលោក។
Sanatkumara
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It identifies Oṃ (Praṇava) as the inner essence (hṛdaya) of Viṣṇu and as a world-sustaining akṣara, teaching that realization and worship can be anchored in the primordial syllable.
By equating Praṇava with Viṣṇu’s heart, it frames japa and reverent contemplation of Oṃ as a direct devotional approach—seeing the deity present within the mantra’s core.
It points to mantra-lakṣaṇa in ritual usage: the significance of the ending “svāhā” for offerings (homa) and the doctrine of akṣara (syllabic power) central to śikṣā and mantra-vidyā.