Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 183
Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
ज्ञारौ धनेशितरवा हिबुके भूपतिस्तदा । वृषेंऽगेऽब्जोधनारिस्थो जीवार्की लांभगाः परे ॥ १८३ ॥
jñārau dhaneśitaravā hibuke bhūpatistadā | vṛṣeṃ'ge'bjodhanāristho jīvārkī lāṃbhagāḥ pare || 183 ||
នៅត្រង់ចង្កា មាន ជ្ញារ និងពន្លឺទាំងពីរ; នៅត្រង់ក មានព្រះអម្ចាស់នៃទ្រព្យ និងវេជ្ជបណ្ឌិតទេវទាំងពីរ; បន្ទាប់មក នៅត្រង់មាត់លើ (ក្រអូមមាត់) មានព្រះមហាក្សត្រ។ នៅស្មារបស់គោ (វೃಷភ) មានមួយស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកកើតពីផ្កាឈូក និងសត្រូវនៃទ្រព្យ; កន្លែងផ្សេងទៀត គេថា ព្រះព្រហស្បតិ៍ និងព្រះអាទិត្យ ជា “លាំភគៈ” អ្នកនាំមកនូវផលចំណេញ។
Narada (within a technical enumeration; likely reported in the Narada–Sanatkumara dialogue stream)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
The verse reflects the Purana’s method of integrating Vedāṅga knowledge—especially Jyotiṣa-style enumerations—into a Mokṣa-Dharma setting, showing that technical order (cosmic/planetary correspondences) is understood as part of the larger dharmic worldview.
Direct bhakti instruction is not explicit here; instead, the verse supports the broader Narada Purana approach where disciplined knowledge (like Jyotiṣa classifications) can serve dharma and guide a devotee’s regulated life, which in turn steadies mind and conduct for devotion.
Vedāṅga Jyotiṣa: the verse reads like a technical mapping/listing of deities/planets and their stated positions or functions (e.g., Jupiter and the Sun as ‘gain-bestowers’), consistent with astrological nomenclature used for interpreting outcomes.