Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 75
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
अदेवीददेवीष्यत्सुनोति सुषाव सोता सोष्यति वै । सुनोत्वसुनोत्सुनुयात्सूयादशावीदसोष्युत्तुदति च ॥ ७५ ॥
adevīdadevīṣyatsunoti suṣāva sotā soṣyati vai | sunotvasunotsunuyātsūyādaśāvīdasoṣyuttudati ca || 75 ||
«គាត់បានច្របាច់ (សោម)», «គាត់នឹងច្របាច់», «គាត់កំពុងច្របាច់»; «គាត់បានច្របាច់យ៉ាងល្អ»។ អ្នកច្របាច់នឹងច្របាច់ពិតប្រាកដ។ «សូមឲ្យគាត់ច្របាច់»; «គាត់បានច្របាច់»; «គាត់គួរច្របាច់»; «គាត់អាចច្របាច់»; «គាត់បានច្របាច់»; «គាត់ធ្លាប់បានច្របាច់»; «គាត់នឹងបានច្របាច់»—ហើយគាត់ក៏ជំរុញអ្នកដទៃឲ្យច្របាច់ផងដែរ។
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/linguistic illustration within Moksha-Dharma instruction)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It shows how precise speech and correct verbal forms (śabda-śuddhi) support Vedic discipline—training the mind toward clarity, which is treated as an aid to Moksha-oriented practice.
Indirectly: Bhakti in the Purana is strengthened by correct mantra/ritual language; this verse illustrates the disciplined use of sacred speech that traditionally accompanies devotion and worship.
Vyākaraṇa (grammar) and Śikṣā (phonetics/recitation) via conjugational varieties around the Soma-pressing action—showing tense/mood distinctions used in ritual language.