Adhyaya 84: The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon

Verse 1

ऋषिर्उवाच। ततः सुरगणाः सर्वे देव्या इन्द्रपुरोगमाः। स्तुतिं आरेभिरे कर्तुं निहते महिषासुरे॥

ឥសីបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់ពីអសុរ​មហិષាសុរ​ត្រូវបានសម្លាប់ហើយ កងទេវតាទាំងអស់ ដឹកនាំដោយព្រះឥន្ទ្រា បានចាប់ផ្តើមសរសើរព្រះមាតាទេវី។

Verse 2

शक्रादयः सुरगणा निहतेऽतिवीर्ये तस्मिन् दुरात्मनि सुरारिबले च देव्या । तां तुष्टुवुः प्रणतिनम्रशिरोधरांसा वाग्भिः प्रहर्षपुलकोद्गमचारुदेहाः ॥

ពេលអសុរ​ក្លាហានប៉ុន្តែមានចិត្តអាក្រក់​នោះ (មហិષាសុរ) និងកងទ័ពសត្រូវរបស់ទេវតា ត្រូវបានព្រះទេវីសម្លាប់ ព្រះឥន្ទ្រា និងកងទេវតាទាំងអស់ ដោយរាងកាយស្រស់ស្អាតពីរោមឈរឡើងដោយសេចក្តីរីករាយខ្លាំង ហើយកោងក និងស្មាចុះដោយការគោរព បានសរសើរនាងដោយពាក្យ។

Verse 3

देव्या यया ततमिदं जगदात्मशक्त्या निःशेषदेवगणशक्तिसमूहमूर्त्या । तामम्बिकामखिलदेवमहर्षिपूज्यां भक्त्या नताः स्म विदधातु शुभानि सा नः ॥

ទេវតាទាំងឡាយបានមានព្រះវាចា៖ ចំពោះព្រះមាតាទេវី ដែលដោយអំណាចរបស់នាងផ្ទាល់ បានពេញលេញគ្របដណ្តប់សកលលោកទាំងមូល ដែលជារូបកាយនៃអំណាចរួមរបស់កងទេវតាទាំងអស់ ចំពោះអំបិកា ដែលសមគួរឲ្យទេវតា និងមហាឥសីទាំងឡាយគោរពបូជា យើងខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំដោយភក្តី; សូមនាងប្រទានសេចក្តីមង្គលដល់យើងខ្ញុំ។

Verse 4

यस्याः प्रभावमतुलं भगवाननन्तो ब्रह्मा हरश्च नहि वक्तुमलं बलं च । सा चण्डिकाखिलजगत्परिपालनाय नाशाय चाशुभभयस्य मतिं करोतु ॥

សូមឲ្យចណ្ឌិកា​នោះ—ដែលសិរីល្អ និងកម្លាំងអស្មើររបស់នាង សូម្បីតែព្រះវិෂ್ಣុ (អនន្ត) ព្រះព្រហ្មា និងព្រះសិវៈ ក៏មិនអាចពិពណ៌នាបានពេញលេញ—បង្វែរព្រះហឫទ័យទៅរកការពារពិភពលោកទាំងមូល និងបំផ្លាញភាពភ័យខ្លាចចំពោះអំពើអាក្រក់។

Verse 5

या श्रीः स्वयं सुकृतिनां भवनेष्वलक्ष्मीः पापात्मनां कृतधियां हृदयेषु बुद्धिः । श्रद्धा सतां कुलजनप्रभवस्य लज्जा तां त्वां नताः स्म परिपालय देवि विश्वम् ॥

ព្រះអង្គជាសិរី (ស្រី) នៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់អ្នកមានធម៌ ហើយជាអលក្ខ្មី (អសំណាង) នៅក្នុងគេហដ្ឋានរបស់អ្នកមានបាប។ ព្រះអង្គជាពុទ្ធិ (ប្រាជ្ញា) នៅក្នុងចិត្តអ្នកប្រាជ្ញ ជាស្រាដ្ធា (សទ្ធា) នៅក្នុងចិត្តអ្នកល្អ និងជាលជ្ជា (ខ្មាស់អៀន) នៅក្នុងអ្នកកំណើតខ្ពស់។ យើងខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះទេវី។ សូមព្រះអង្គការពារសកលលោក។

Verse 6

किं वर्णयाम तव रूपमचिन्त्यमेतत् किं चातिवीर्यमसुरक्षयकारि भूरि । किं चाहवेषु चरितानि तवाद्भुतानि सर्वेषु देव्यसुरदेवगणादिकेषु ॥

ឱ ទេវី! តើយើងអាចពណ៌នារូបសម្បត្តិដ៏មិនអាចគិតគូររបស់ព្រះអង្គបានដូចម្តេច? ឬវីរភាពដ៏លើសលប់ និងអស្ចារ្យដែលបំផ្លាញអសុរៈ? ឬសកម្មភាពអស្ចារ្យក្នុងសង្គ្រាមមធ្យមកងទ័ពទេវតា អសុរៈ និងសត្វដទៃទៀតទាំងអស់?

Verse 7

हेतुः समस्तजगतां त्रिगुणापि दोषैर् न ज्ञायसे हरिहरादिभिरप्यपारा । सर्वाश्रयाखिलमिदं जगदंशभूतम् अव्याकृता हि परमा प्रकृतिस्त्वमाद्या ॥

ព្រះអង្គជាមូលហេតុនៃលោកទាំងអស់។ ទោះមានលក្ខណៈដោយគុណៈបី ក៏មិនត្រូវបានដឹងថាមានកំហុសឡើយ; ព្រះអង្គជាអស្ចារ្យមិនអាចវាស់វែងបាន សូម្បីតែហរិ ហរ និងទេវតាផ្សេងៗ។ ព្រះអង្គជាទីពឹងរបស់សព្វសត្វ; លោកនេះទាំងមូលគ្រាន់តែជាផ្នែកមួយនៃព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គជាអវ្យក្តៈ ជាប្រក្រឹតិដើមកំណើត និងអធិរាជ។

Verse 8

यस्याः समस्तसुरता समुदीरणेन तृप्तिं प्रयाति सकलेषु मखेषु देवि । स्वाहासि वै पितृगणस्य च तृप्तिहेतुरुच्चार्यसे त्वमत एव जनैः स्वधा च ॥

ឱ ទេវី! ព្រះអង្គគឺ «ស្វាហា» ដែលដោយការបញ្ចេញពាក្យនោះ ក្រុមទេវតាទាំងមូលទទួលបានសេចក្តីពេញចិត្តក្នុងយញ្ញៈទាំងអស់។ ព្រះអង្គជាមូលហេតុនៃសេចក្តីពេញចិត្តសម្រាប់ក្រុមបិត្រ (Pitri) ដូច្នេះមនុស្សក៏សូត្រព្រះនាមព្រះអង្គថា «ស្វាធា» ផងដែរ។

Verse 9

या मुक्तिहेतुरविचिन्त्यमहाव्रता त्वम् अभ्यस्यसे सुनियतेन्द्रियतत्त्वसारैः । मोक्षार्थिभिर्मुनिभिरस्तसमस्तदोषैर् विद्यासि सा भगवती परमा हि देवि ॥

ព្រះអង្គជាមូលហេតុនៃមោក្សៈ (ការរំដោះចុងក្រោយ) ហើយវ្រតៈដ៏មហិមារបស់ព្រះអង្គលើសពីការគិតគូរ។ ព្រះអង្គត្រូវបានអនុវត្ត និងសមាធិដោយឥសីដែលប្រាថ្នាសេចក្តីសង្គ្រោះ មានអារម្មណ៍ត្រួតត្រាដោយល្អ ប្តេជ្ញាចំពោះសារធាតុនៃសច្ចៈ និងបានបោះបង់កំហុសទាំងអស់។ ឱ ព្រះនាងដ៏ទេវភាព! ព្រះអង្គគឺវិទ្យា (ចំណេះដឹង) ដ៏អធិរាជ។

Verse 10

शब्दात्मिका सुविमलर्ग्यजुषां निधानमुद्गीथरम्यपदपाठवतां च साम्नाम् । देवी त्रयी भगवती भवभावनाय वार्ता च सर्वजगतां परमार्तिहन्त्री ॥

ព្រះអង្គជាព្រលឹងនៃសំឡេង ជាឃ្លាំងនៃឫគ្វេទៈ និងយជុរវេទៈដ៏បរិសុទ្ធ និងនៃសាមវេទៈជាមួយបទសូត្រអុទ្គីថៈដ៏រីករាយ។ ព្រះអង្គជាទេវី ជារូបកាយនៃត្រ័យ (វេទៈបី) ជាព្រះនាងដ៏ប្រសើរ ដែលត្រូវបានកំណត់សម្រាប់ការរក្សាទ្រទ្រង់សត្តា។ ព្រះអង្គគឺវារតា (វិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ច) ហើយជាអ្នកបំផ្លាញទុក្ខវេទនាខ្ពស់បំផុតនៃលោកទាំងអស់។

Verse 11

मेधासि देवि विदिताखिलशास्त्रसारा दुर्गासि दुर्गभवसागरनौरसङ्गा । श्रीः कैटभारिहृदयैककृताधिवासा गौरी त्वमेव शशिमौलिकृतप्रतिष्ठा ॥

ឱ ទេវី អ្នកគឺ មេធា (បញ្ញា) អ្នកដឹងសារសំខាន់នៃគម្ពីរទាំងអស់។ អ្នកគឺ ទុರ್ಗា ជាទូកមិនមានឧបសគ្គ ដែលឆ្លងកាត់សមុទ្រលំបាកនៃសំសារ។ អ្នកគឺ ស្រី (លក្ខ្មី) ដែលស្ថិតតែមួយគត់ក្នុងបេះដូងសត្រូវរបស់ កៃតភៈ (វិෂ្ណុ)។ អ្នកពិតជាគោរី ដែលបានស្ថាបនានៅក្នុងព្រះអម្ចាស់មានព្រះចន្ទលើក្បាល (សិវៈ)។

Verse 12

ईषत्सहासममलं परिपूर्णचन्द्र- बिम्बानुकारि कनकोत्तमकान्तिकान्तम् । अत्यद्भुतं प्रहृतमात्तरुषा तथापि वक्त्रं विलोक्य सहसा महिषासुरेण ॥

បានឃើញព្រះមុខស្អាតឥតមេរោគរបស់អ្នក ដែលញញឹមបន្តិច ដូចព្រះចន្ទពេញវង់ ហើយស្រស់ស្អាតដោយពន្លឺមាសល្អបំផុត នោះគួរឱ្យអស្ចារ្យណាស់ដែល មហិષាសុរៈ ដែលត្រូវកំហឹងគ្រប់គ្រង បានវាយប្រហារលើវា ភ្លាមៗ។

Verse 13

दृष्ट्वा तु देवि कुपितं भ्रुकुटीकरालमुद्यच्छशाङ्कसदृशच्छवि यन्न सद्यः । प्राणान्मुमोच महिषस्तदतीव चित्रं कैर्जीव्यते हि कुपितान्तकदर्शनेन ॥

ឱ ទេវី បានឃើញព្រះមុខកំហឹងរបស់អ្នក ដែលគួរឱ្យភ័យដោយចិញ្ចើមខ្មៅតឹង ប៉ុន្តែមានពណ៌ដូចព្រះចន្ទកំពុងរះ នោះគួរឱ្យចម្លែកខ្លាំងណាស់ដែល មហិષាសុរៈ មិនបានបោះបង់ជីវិតភ្លាមៗ។ ព្រោះអ្នកណាអាចនៅរស់ បន្ទាប់ពីបានឃើញ អ្នកបំផ្លាញដែលកំពុងខឹង (មរណៈ) ?

Verse 14

देवि प्रसीद परमा भवती भवाय सद्यो विनाशयसि कोपवती कुलानि । विज्ञातमेतदधुनैव यदस्तमेतन् नीतं बलं सुविपुलं महिषासुरस्य ॥

ឱ ទេវី សូមប្រទានព្រះគុណ។ អ្នកគឺហេតុដ៏អធិឧត្តម នៃសេចក្តីរុងរឿងរបស់លោក។ ពេលខឹង អ្នកបំផ្លាញវង្សត្រកូលភ្លាមៗ។ នេះត្រូវបានដឹងនៅពេលនេះឯង ព្រោះកងទ័ពដ៏ធំរបស់ មហិષាសុរៈ ត្រូវបានបំផ្លាញអស់សព្វគ្រប់។

Verse 15

ते संमता जनपदेषु धनानि तेषां तेषां यशांसि न च सीदति धर्मवर्गः । धन्यास्त एव निभृतात्मजभृत्यदारा येषां सदाभ्युदयदा भवती प्रसन्ना ॥

អ្នកណាដែលអ្នកពេញព្រះហឫទ័យ នោះត្រូវបានគោរពក្នុងចំណោមមនុស្ស; ទ្រព្យសម្បត្តិជារបស់ពួកគេ កិត្តិយសជារបស់ពួកគេ ហើយស្តុកធម៌របស់ពួកគេមិនរលាយបាត់ឡើយ; ពួកគេពិតជាអ្នកមានសំណាង មានកូន បម្រើ និងភរិយាដែលស្មោះត្រង់ ព្រោះអ្នក ជាអ្នកប្រទានសេចក្តីរុងរឿង តែងតែមានព្រះគុណចំពោះពួកគេ។

Verse 16

धर्म्याणि देवि सकलानि सदैव कर्माण्यत्यादृतः प्रतिदिनं सुकृती करोति । स्वर्गं प्रयाति च ततो भवतीप्रसादाल्लोकत्रयेऽपि फलदा ननु देवि तेन ॥

ឱ ទេវី! អ្នកមានធម៌ប្រព្រឹត្តកិច្ចធម៌ទាំងអស់រាល់ថ្ងៃដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន និងភក្តីភាពយ៉ាងខ្លាំង; ប៉ុន្តែដោយព្រះគុណរបស់ព្រះនាងតែប៉ុណ្ណោះ គាត់ទើបទទួលបានសួគ៌បន្ទាប់មក។ ដូច្នេះ ឱ ទេវី! តើព្រះនាងមិនមែនជាអ្នកប្រទានផលតែមួយគត់ក្នុងលោកទាំងបីទេឬ?

Verse 17

दुर्गे स्मृता हरसि भीतिमशेषजन्तोः स्वस्थैः स्मृता मतिमतीव शुभां ददासि । दारिद्र्यदुःखभयहारिणि का त्वदन्या सर्वोपकारकरणाय सदार्द्रचित्ता ॥

ឱ ទុរគា! ពេលគេរំលឹកដល់ព្រះនាង ព្រះនាងដកហូតភ័យខ្លាចរបស់សត្វមានជីវិតទាំងអស់។ ពេលអ្នកមានសុខភាពល្អ និងចិត្តស្ងប់រំលឹកដល់ព្រះនាង ព្រះនាងប្រទានបញ្ញាដ៏មង្គលយ៉ាងខ្លាំង។ ឱ អ្នកបំបាត់ភាពក្រីក្រ ទុក្ខវេទនា និងភ័យខ្លាច—ក្រៅពីព្រះនាង តើអ្នកណាអាចមានចិត្តទន់ភ្លន់ជានិច្ច ដើម្បីប្រយោជន៍របស់មនុស្សទាំងអស់?

Verse 18

एभिर्हतैर्जगदुपैति सुखं तथैते कुर्वन्तु नाम नरकाय चिराय पापम् । संग्राममृत्युमधिगम्य दिवं प्रयान्तु मत्वेति नूनमहितान् विनिहंसि देवि ॥

ដោយការសម្លាប់ពួក [អសុរ] ទាំងនេះ លោកទាំងមូលទទួលបានសុខសាន្ត។ ទោះបីពួកគេបានប្រព្រឹត្តបាបគ្រប់គ្រាន់ឲ្យនៅនរកយូរណាស់ក៏ដោយ—«ឲ្យពួកគេទៅដល់សួគ៌ដោយស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម»—ដោយគិតដូច្នេះ ឱ ទេវី ព្រះនាងប្រាកដជាបំផ្លាញសត្រូវរបស់យើង។

Verse 19

दृष्ट्वैव किं न भवती प्रकरोति भस्म सर्वासुरानरिषु यत्प्रहिणोषि शस्त्रम् । लोकान् प्रयान्तु रिपवो ऽपि हि शस्त्रपूता इत्थं मतिर्भवति तेष्वपि ते ऽतिसाध्वी ॥

ហេតុអ្វីព្រះនាងមិនធ្វើឲ្យអសុរទាំងអស់ក្លាយជាផេះដោយត្រឹមតែសម្លឹងមើលម្តង? ប៉ុន្តែព្រះនាងវិញ បោះអាវុធទៅលើសត្រូវ ដើម្បីឲ្យសត្រូវទាំងនោះ ដែលបានសុទ្ធសាធដោយព្រួញនិងអាវុធរបស់ព្រះនាង អាចទៅដល់លោកខ្ពស់ៗ។ នេះហើយជាចេតនាមេត្តាករុណាខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះនាងចំពោះពួកគេ។

Verse 20

खड्गप्रभानिकरविस्फुरणैस्तथोग्रैः शूलाग्रकान्तिनिवहेन दृशोऽसुराणाम् । यन्नागता विलयमंशुमदिन्दुखण्ड- योग्याननं तव विलोकयतां तदेतत् ॥

បើភ្នែករបស់អសុរមិនត្រូវបានបំផ្លាញដោយពន្លឺភ្លឺចែងចាំងដ៏សាហាវពីមហាពន្លឺនៃដាវរបស់ព្រះនាង និងដោយរស្មីច្រើនលើចុងត្រីសូលរបស់ព្រះនាង នោះគឺព្រោះពួកគេកំពុងសម្លឹងមើលព្រះមុខរបស់ព្រះនាង ដែលស្រដៀងនឹងព្រះចន្ទអឌ្ឍចន្ទដ៏ភ្លឺរលោង។

Verse 21

दुर्वृत्तवृत्तशमनं तव देवि शीलं रूपं तथैतदविचिन्त्यमतुल्यमन्यैः । वीर्यं च हन्त्रि हृतदेवपराक्रमाणां वैरिष्वपि प्रकटितैव दया त्वयेत्थम् ॥

ឱ ព្រះនាងទេវី! សភាពរបស់ព្រះនាងគឺទប់ស្កាត់អាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សអាក្រក់។ រូបសម្បត្តិព្រះនាងមិនអាចគិតគូរបាន ហើយគ្មានអ្វីប្រៀបបាន។ ឱ ព្រះនាងអ្នកសម្លាប់! អំណាចព្រះនាងបង្ហាញក្នុងការបំផ្លាញអ្នកដែលលួចយកអំណាចរបស់ទេវតា; ទោះជាសត្រូវ ក្តីមេត្តារបស់ព្រះនាងក៏បង្ហាញច្បាស់—ព្រះនាងជាដូច្នេះ។

Verse 22

केनोपमा भवतु तेऽस्य पराक्रमस्य रूपं च शत्रुभयकार्यतिहारि कुत्र । चित्ते कृपा समरनिष्ठुरता च दृष्टा त्वय्येव देवि वरदे भुवनत्रयेऽपि ॥

អ្វីអាចប្រៀបធៀបនឹងវីរភាពរបស់ព្រះនាងបាន? ហើយនៅទីណាមានរូបសម្បត្តិដែលបំបាត់ការងារគួរភ័យខ្លាចរបស់សត្រូវ? ក្នុងលោកទាំងបី ឱ ព្រះនាងទេវី ឱ អ្នកប្រទានពរ មានតែព្រះនាងប៉ុណ្ណោះដែលឃើញទាំងមេត្តាក្នុងចិត្ត និងភាពតឹងរឹងក្នុងសង្គ្រាម។

Verse 23

त्रैलोक्यमेतदखिलं रिपुनाशनेन त्रातं त्वया समरमूर्धनि तेऽपि हत्वा । नीता दिवं रिपुगणा भयमप्यपास्तम् अस्माकमुन्मदसुरारिभवं नमस्ते ॥

លោកទាំងបីនេះទាំងមូល ត្រូវបានព្រះនាងសង្គ្រោះដោយការបំផ្លាញសត្រូវ; ព្រះនាងបានសម្លាប់ពួកគេនៅកំពូលសមរភូមិ ហើយបានបញ្ជូនកងសត្រូវទៅស្ថានសួគ៌ (គឺទៅមរណភាព) ដូច្នេះការភ័យខ្លាចរបស់យើងត្រូវបានដកចេញ។ សូមគោរពបូជាចំពោះព្រះនាង ប្រភពនៃជ័យជម្នះរបស់យើងលើសត្រូវអាសុរាដែលឆ្កួតរំភើប។

Verse 24

शूलेन पाहि नो देवि पाहि खड्गेन चाम्बिके । घण्टास्वनेन नः पाहि चापज्यानिः स्वनेन च ॥

សូមការពារយើង ឱ ព្រះនាងទេវី ដោយត្រីសូលរបស់ព្រះនាង; សូមការពារយើង ឱ អំបិកា ដោយដាវរបស់ព្រះនាង។ សូមការពារយើងដោយសំឡេងកណ្ដឹងរបស់ព្រះនាង ហើយក៏ដោយសំឡេងខ្សែធ្នូរបស់ព្រះនាងផងដែរ។

Verse 25

प्राच्यां रक्ष प्रतीच्यां च चण्डिके रक्ष दक्षिणे । भ्रामणेनात्मशूलस्य उत्तरस्यां तथेश्वरि ॥

សូមការពារយើងនៅទិសកើត និងទិសលិច; ឱ ចណ្ឌិកា សូមការពារយើងនៅទិសត្បូង។ ហើយនៅទិសជើងផងដែរ ឱ ព្រះនាងម្ចាស់អធិបតី សូមការពារយើងដោយការវិលក្រឡឹងនៃត្រីសូលរបស់ព្រះនាងផ្ទាល់។

Verse 26

सौम्यानि यानि रूपाणि त्रैलोक्ये विचरन्ति ते । यानि चात्यर्थघोराणि तै रक्षास्मांस्तथा भुवम् ॥

ដោយទម្រង់ទន់ភ្លន់ណាណាមួយរបស់ព្រះនាង ដែលចល័តនៅក្នុងលោកទាំងបី និងដោយទម្រង់ដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងណាណាមួយផង ដោយទម្រង់ទាំងនោះ សូមការពារយើង—ហើយសូមការពារផែនដីដូចគ្នា។

Verse 27

खड्गशूलगदादीनि यानि चास्त्राणि तेऽम्बिके । करपल्लवसङ्गीनि तैरस्मान् रक्ष सर्वतः ॥

ឱ អំបិកា អាវុធណាណាមួយដែលព្រះនាងមាន—ដូចជា ដាវ ត្រីសូល គុទ្ទក និងអ្វីៗផ្សេងទៀត—ដែលភ្ជាប់ជាមួយពន្លកទន់នៃដៃព្រះនាង ដោយអាវុធទាំងនោះ សូមការពារយើងពីគ្រប់ទិស។

Verse 28

ऋषिरुवाच एवम् स्तुता सुरैर्दिव्यैः कुसुमैर्नन्दनोद्भवैः । अर्चिता जगतां धात्री तथा गन्धानुलेपनैः ॥

ឥសីបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះ ព្រះទេវតាទាំងឡាយបានសរសើរព្រះនាង (ព្រះទេវី) ហើយព្រះនាង ជាអ្នកទ្រទ្រង់លោកទាំងឡាយ ត្រូវបានបូជាដោយផ្កាទិវ្យកើតពីសួននន្ទន និងដោយក្លិនទឹកអប់ និងគ្រឿងលាបផងដែរ។

Verse 29

भक्त्या समस्तैस्त्रिदशार्दिव्यैर्धूपैस्तु धूपिता । प्राह प्रसादसुमुखी समस्तान् प्रणतान् सुरान् ॥

ព្រះនាងត្រូវបានគោរពដោយព្រះទេវតាទាំងអស់ដោយសទ្ធា ហើយត្រូវបានអប់ដោយធូបទិវ្យ; ព្រះនាង—ដែលព្រះមុខពោរពេញដោយព្រះគុណ—បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះទេវតាទាំងអស់ដែលបានកោតក្រាប។

Verse 30

देव्युवाच व्रियतां त्रिदशाः सर्वे यदस्मत्तोऽभिवाञ्छितम् । ददाम्यहमति प्रीत्या स्तवैरेभिः सुपूजिता ॥

ព្រះទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះទេវតាទាំងអស់ ចូរជ្រើសរើសអ្វីណាដែលអ្នកប្រាថ្នាពីខ្ញុំ។ ខ្ញុំនឹងប្រទានវា ដោយសេចក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះខ្ញុំត្រូវបានបូជាល្អដោយបទសរសើរទាំងនេះ។

Verse 31

कर्तव्यमपरं यच्च दुष्करं तन्न विद्महे । इत्याकर्ण्य वचो देव्याः प्रत्यऊचुस्ते दिवौकसः ॥

«យើងមិនដឹងថាមានកិច្ចការផ្សេងទៀតណាដែលនៅសល់ត្រូវធ្វើទៀតឡើយ—ក៏មិនមានអ្វីលំបាកសម្រាប់ព្រះនាងដែលនៅមិនទាន់បានសម្រេចដែរ»។ ពេលបានឮព្រះវចនៈរបស់ព្រះមាតាទេវី ដេវតានៅស្ថានសួគ៌បានឆ្លើយដូច្នេះ។

Verse 32

देवा ऊचुः भगवत्या कृतं सर्वं न किञ्चिदवशिष्यते । यदयं निहतः शत्रुरस्माकं महिषासुरः ॥

ព្រះទេវតាបាននិយាយថា៖ «អ្វីៗទាំងអស់បានសម្រេចដោយព្រះមាតាទេវីដ៏ព្រះពរ; មិនមានអ្វីនៅសល់ទៀតឡើយ។ ព្រោះសត្រូវរបស់យើង—មហិષាសុរ—ត្រូវបានសម្លាប់ហើយ»។

Verse 33

यदि चापि वरो देयस्त्वयास्माकं महेश्वरि । सं स्मृता सं स्मृता त्वं नो हिंसेथाः परमापदः ॥

«ហើយបើព្រះនាងនឹងប្រទានពរ​ដល់ពួកយើង ឱ ព្រះមាតាទេវីដ៏អស្ចារ្យ៖ រាល់ពេលដែលព្រះនាងត្រូវបានរំលឹក—ម្តងហើយម្តងទៀត—សូមព្រះនាងបំបាត់គ្រោះមហន្តរាយដ៏ធំបំផុតសម្រាប់ពួកយើង»។

Verse 34

यश्च मर्त्यः स्तवैरेभिस्त्वां स्तोष्यत्य मलानने । तस्य वित्तर्धिविभवैर्धनदारादिसम्पदाम् । वृद्धयेऽस्मात्प्रसन्ना त्वं भवेताः सर्वदाम्बिके ॥

«ហើយមនុស្សណាម្នាក់ដែលនឹងសរសើរព្រះនាងដោយបទស្តូត្រទាំងនេះ ឱ ព្រះនាងមានព្រះមុខបរិសុទ្ធ—សូមព្រះនាងដែលពោរពេញដោយព្រះគុណ ឱ អំបិកា បង្កើនទ្រព្យសម្បត្តិ សេចក្តីរុងរឿង និងសំណាងរបស់គាត់ ហើយបង្កើនទ្រព្យកាន់កាប់ ដូចជា ទ្រព្យធន ភរិយា និងអ្វីៗដទៃទៀត»។

Verse 35

ऋषिरुवाच इति प्रसादिता देवैर् जगतोऽर्थे तथाऽऽत्मनः । तथेति उक्त्वा भद्रकाली बभूवाऽन्तर्हिता नृप ॥

ឥសីបាននិយាយថា៖ «ដូច្នេះ ព្រះទេវតាបានបូជាសម្រស់ព្រះនាង ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់លោក និងដើម្បីខ្លួនពួកគេផ្ទាល់; បទ្រកាលី បានមានព្រះវចនៈថា ‘ដូច្នោះហើយ’ ហើយបានក្លាយជាមិនអាចមើលឃើញបាន ឱ ព្រះរាជា»។

Verse 36

इत्येतत्कथितं भूप सम्भूता सा यथा पुरा । देवी देवशरीरेभ्यो जगत्त्रय हितैषिणी ॥

ដូច្នេះហើយ ព្រះរាជា បានប្រាប់រួចថា ព្រះនាងទេវីបានបង្ហាញខ្លួនឡើងដូចមុន កើតចេញពីរាងកាយរបស់ទេវតាទាំងឡាយ ដោយប្រាថ្នាសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុខមង្គលសម្រាប់លោកទាំងបី។

Verse 37

पुनश्च गौरीदेहात् सा समुद्भूता यथाभवत् । वधाय दुष्टदैत्यानां तथा शुम्भनिशुम्भयोः ॥

ហើយម្តងទៀត ព្រះនាងបានកើតឡើងពីរាងកាយរបស់ព្រះគោរី ដូចដែលបានកើតមាន—ដើម្បីសម្លាប់ដៃត្យៈអាក្រក់ទាំងឡាយ និងដើម្បីបំផ្លាញ សុម្ភ និង និសុម្ភ ផងដែរ។

Verse 38

रक्षणाय च लोकानां देवानामुपकारिणी । तच्छृणुष्व मयाऽऽख्यातं यथावत्कथयामि ते ॥

ដើម្បីការពារពិភពលោកទាំងឡាយ និងជាអ្នកប្រទានពរ​ដល់ទេវតា—សូមស្តាប់អ្វីដែលខ្ញុំនឹងរៀបរាប់; ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកឲ្យបានត្រឹមត្រូវ តាមលំដាប់។