Shloka 21
Adhyaya 84 — The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon
दुर्वृत्तवृत्तशमनं तव देवि शीलं रूपं तथैतदविचिन्त्यमतुल्यमन्यैः ।
वीर्यं च हन्त्रि हृतदेवपराक्रमाणां वैरिष्वपि प्रकटितैव दया त्वयेत्थम् ॥
durvṛttavṛttaśamanaṃ tava devi śīlaṃ rūpaṃ tathaitadavicintyamatulyamanyaiḥ / vīryaṃ ca hantṛ hṛtadevaparākramāṇāṃ vairiṣvapi prakaṭitaiva dayā tvayettham
ឱ ព្រះនាងទេវី! សភាពរបស់ព្រះនាងគឺទប់ស្កាត់អាកប្បកិរិយារបស់មនុស្សអាក្រក់។ រូបសម្បត្តិព្រះនាងមិនអាចគិតគូរបាន ហើយគ្មានអ្វីប្រៀបបាន។ ឱ ព្រះនាងអ្នកសម្លាប់! អំណាចព្រះនាងបង្ហាញក្នុងការបំផ្លាញអ្នកដែលលួចយកអំណាចរបស់ទេវតា; ទោះជាសត្រូវ ក្តីមេត្តារបស់ព្រះនាងក៏បង្ហាញច្បាស់—ព្រះនាងជាដូច្នេះ។
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Power is presented as dharma-aligned: the Goddess’s strength is not mere domination but the restoration of order, coupled with compassion even toward opponents—an ideal of force governed by moral purpose.
Primarily within Vaṃśānucarita/Carita-style narrative theology (accounts of divine deeds) rather than sarga/pratisarga; it functions as a stuti embedded in the sacred history of Devi’s interventions.
The ‘inconceivable form’ points to Śakti as beyond conceptual grasp, while ‘compassion toward enemies’ signals the non-dual subtext: even hostile forces are ultimately within the Goddess’s field and are transformed/ended for cosmic balance.