Adhyaya 80: Vaivasvata Manvantara: Enumeration of Manus and the Eighth Manu Sāvarṇi
वैवस्वतकिर्तनम् (Vaivasvata-kīrtanam)
Raktabija
អធ្យាយនេះសរសើរវៃវស្វត មន្វន្តរៈ ដោយរៀបរាប់លំដាប់មនុទាំងអស់ និងពិពណ៌នាអំពីមនុទី៨ សាវර්ណិ (Sāvarṇi) ជាមួយពូជពង្ស ការគ្រប់គ្រង និងព្រះគុណដែលរក្សាធម៌។
Divine Beings
Celestial Realms
Key Content Points
Focus Keywords
Shlokas in Adhyaya 80
Verse 1
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतकिर्तनं नामैकोनाशीतितमोऽध्यायः । अशीतितमोऽध्यायः— ८० । क्रौष्टुकिरुवाच स्वायम्भुवाद्याः कथिताः सप्तैते मनवो मम । तदन्तरेषु ये देवा राजानो मुनयस्तथा ॥
ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រី មារកណ្ឌេយ បុរាណ» ក្នុង សាវර්ណិក មន្វន្តរ ជំពូកទី៧៩ ដែលហៅថា «ការសរសើរ/រឿងរ៉ាវនៃ វៃវស្វត» បានបញ្ចប់។ ជំពូកទី៨០ ចាប់ផ្តើម។ ក្រៅស្តុកិ បាននិយាយថា៖ «មនុទាំង៧ ចាប់ពី ស្វាយម្ភូវ បានត្រូវបានប្រាប់ដល់ខ្ញុំហើយ; ហើយក្នុងចន្លោះរបស់ពួកគេ មានទេវតា ព្រះមហាក្សត្រ និងឥសីណាខ្លះ កើតមាន?»
Verse 2
अस्मिन् कल्पे सप्त येऽन्ये भविष्यन्ति महामुने । मनवस्तान् समाचक्ष्व ये च देवादयश्च ये ॥
ក្នុងកល្បនេះ ឱ មហាឥសី មនុទាំង៧ ផ្សេងទៀត ដែលនឹងកើតមាន—សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីពួកគេ និងអំពីទេវតា និងអ្នកដទៃទៀត ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងពួកគេផង។
Verse 3
मार्कण्डेय उवाच कथितस्तव सावर्णिश्छायासंज्ञासुतश्च यः । पूर्वजस्य मनोस्तुल्यः स मनुर्भविताष्टमः ॥
មារកណ្ឌេយ បាននិយាយថា៖ «សាវර්ណិ—ដែលជាបុត្រ របស់ ឆាយា និង សំជ្ញា—បានពិពណ៌នាដល់អ្នករួចហើយ។ ស្មើនឹងមនុមុនៗ គាត់នឹងជា មនុទី៨»។
Verse 4
रामो व्यासो गालवश्च दीप्तिमान्कृप एव च । ऋष्यशृङ्गस्तथा द्रोणस्तत्र सप्तर्षयोऽभवन् ॥
នៅទីនោះ ព្រះឥសីទាំងប្រាំពីរ មានៈ រាមៈ វ្យាសៈ កាលវៈ ទីប្តីមានៈ ក្រឹបៈ ឥស្យស្រឹង្គៈ និង ដ្រូណៈ។
Verse 5
सुतपाश्चामिताभाश्च मुख्याश्चैव त्रिधा सुराः । विंशकः कथिताश्चैषां त्रयाणां त्रिगुणो गणः ॥
ព្រះទេវតាមានបីប្រភេទ គឺ សុតបាសៈ អមិតាភាសៈ និង មុខ្យៈ។ មួយៗត្រូវបានពោលថា ជាក្រុមម្ភៃ ដូច្នេះសរុបសម្រាប់បីក្រុម គឺ បីដងម្ភៃ។
Verse 6
तपस्तप्तश्च शक्रश्च द्युतिर्ज्योतिः प्रभाकरः । प्रभासो दयितो धर्मस्तेजोरश्मिश्चिरक्रतुः ॥
តបស្តប្តៈ សក្រកៈ ឌ្យុតិៈ ជ្យោតិសៈ ប្រភាករៈ ប្រភាសៈ ដយិតៈ ធម្មៈ តេជោរាស្មី និង ចិរក្រតុ—(ទាំងនេះស្ថិតក្នុងក្រុមនោះ)។
Verse 7
इत्यादिकस्तु सुतपा देवानां विंशको गणः । प्रभुर्विभुर्विभासाद्यस्तथान्यो विंशको गणः ॥
ឈ្មោះទាំងឡាយដែលចាប់ផ្តើមដោយទាំងនេះ បង្កើតជាក្រុមសុតបា នៃទេវតាម្ភៃ។ ដូចគ្នានេះដែរ ក្រុមម្ភៃមួយទៀត ចាប់ផ្តើមដោយ ប្រភុ វិភុ និង វិភាសៈ។
Verse 8
सुराणाममिताभानां तृतीयमपि मे शृणु । दमो दान्तो ऋतः सोमो वित्ताद्याश्चैव विंशतिः ॥
ចូរស្តាប់ពីខ្ញុំផង នូវក្រុមទីបីនៃទេវតា គឺ អមិតាភាសៈ៖ ដមៈ ដាន្តៈ ឥតៈ សោមៈ វិត្តៈ និងអ្នកដទៃទៀត បំពេញជាម្ភៃ។
Verse 9
मुख्या ह्येते समाख्याता देवा मन्वन्तराधिपाः । मारीचस्यैव ते पुत्राः कश्यपस्य प्रजापतेः ॥
ទេវតាទាំងនេះត្រូវហៅថា «មុខ្យា» គឺជាព្រះដែលគ្រប់គ្រងលើមន្វន្តរៈមួយ។ ពួកគេជាកូនប្រុសរបស់មារីចិ ដែលកើតពីកស្ស្យបៈ ព្រះប្រជាបតិ។
Verse 10
भविष्याश्च भविष्यन्ति सावर्णस्यान्तरे मनोः । तेषामिन्द्रो भविष्यस्तु बलिर्वैरोचनिर्मुने ॥
នៅអនាគត ក្នុងមន្វន្តរៈរបស់សាវរណិ មនុ ពួកគេនឹងមានសភាពដូច្នោះ។ ហើយឥន្ទ្រៈរបស់ពួកគេនឹងជា បាលិ កូនប្រុសរបស់ វិរោចនៈ ឱ ព្រះឥសី។
Verse 11
पाताल आस्ते योऽद्यापि दैत्यः समयबन्धनः । विरजाश्चार्ववीरश्च निर्मोहः सत्यवाक्कृतिः । विष्ण्वाद्याश्चैव तनयाः सावर्णस्य मनोर्नृपाः ॥
ដៃត្យៈនោះ (បាលិ) នៅតែស្នាក់នៅបាតាលៈ ដោយត្រូវចងក្រងតាមកិច្ចព្រមព្រៀងមួយ។ វិរាជ, ចារវវីរ, និរមោហ, សត្យវាក, ក្រឹតិ និងអ្នកដទៃទៀតចាប់ពី វិស្ណុ ជាកូនប្រុស—ស្តេច—របស់ សាវរណិ មនុ។
Frequently Asked Questions
The chapter’s inquiry is classificatory and cosmological: it seeks a logically ordered account of Manvantara administration—who governs (Manu), who supports cosmic order (deva-gaṇas), and who preserves revelation and dharma (saptarṣis)—rather than a moral dilemma or narrative conflict.
It bridges from the already-described first seven Manus to the future sequence by explicitly naming the eighth Manu as Sāvarṇi, listing his saptarṣis, specifying his Indra (Bali Vairocani), and anchoring the relevant devas in a Kaśyapa–Mārīci genealogy, thereby strengthening the Purana’s Manvantara timeline.
The chapter emphasizes (1) Sāvarṇi’s descent as the son of Chāyā-Saṃjñā, (2) the deva groups’ descent as sons of Mārīci within Kaśyapa Prajāpati’s lineage, and (3) the assignment of the Indra-office to Bali Vairocani, described as presently residing in Pātāla under a binding covenant.