Shloka 26
Adhyaya 62 — The Fire-God Enters the Brahmin Youth; Varuthini’s Love-Sickness and Kali’s Disguise
आयुषः सावशेषं मे नृणमस्ति महामते ।
निवृत्तस्तेन नूनं त्वं हृदयाह्लादकारकः ॥
āyuṣaḥ sāvaśeṣaṃ me nṛṇam asti mahāmate | nivṛttas tena nūnaṃ tvaṃ hṛdayāhlāda-kārakaḥ ||
ឱ អ្នកមានចិត្តធំ ឥណទានចំពោះមនុស្សនៅសល់សម្រាប់ខ្ញុំ ដរាបណាជីវិតខ្ញុំនៅសល់។ ដូច្នេះ អ្នកប្រាកដជាអ្នកបង្កើតសេចក្តីរីករាយក្នុងបេះដូងខ្ញុំ គឺអ្នកបានបម្លែងការប្តេជ្ញា/ការដកខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Invoking ṛṇa (debts/obligations) to justify personal desire shows how sacred categories can be repurposed for private ends. The verse invites scrutiny of motivations behind ‘dharma-talk.’
Ākhyāna with ethical subtext; not a direct exposition of ṛṇa-dharma, but a narrative usage of its vocabulary.
‘Debt to men’ can symbolize the pull of social identity and worldly ties. The ‘heart-delighter’ is the seductive thought that makes renunciation ‘turn back’ (nivṛtti → pravṛtti).