Shloka 88
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
द्रष्टुं कुवलयाश्वं तमिच्छामीति पुनः पुनः ।
ततः कुवलयाश्वोऽसौ समुत्थाय वरासनात् ।
यथाह तातेति वदन् प्रणाममकरोद्भुवि ॥
draṣṭuṃ kuvalayāśvaṃ tam icchāmīti punaḥ punaḥ / tataḥ kuvalayāśvo 'sau samutthāya varāsanāt / yathāha tāteti vadan praṇāmam akarod bhuvi
«(ពួកគេបាននិយាយថា) ‘យើងប្រាថ្នាចង់ឃើញ គុវលយាស្វ’ ម្តងហើយម្តងទៀត។ បន្ទាប់មក គុវលយាស្វ ក៏ក្រោកពីអាសនៈដ៏ប្រសើររបស់គាត់ ហើយនិយាយថា ‘ដូច្នោះហើយ ព្រះអង្គជាទីស្រឡាញ់’ រួចគាត់បានក្រាបបង្គំដល់ដី»។
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The king’s immediate rising and prostration signals ideal conduct: humility before elders/benefactors and promptness in fulfilling a rightful wish (especially connected to lineage and gratitude).
Vamśānucarita: the narrative turns toward meeting an ancestor/forebear figure (Kuvalayāśva), reinforcing genealogical continuity.
Rising from the ‘excellent seat’ and bowing to the earth symbolizes surrender of royal ego to dharma; earth-contact (bhuvi praṇāma) marks grounding of power in humility.