Shloka 20
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
कुशचीराम्बरधर: परं नियममास्थित: । वाग्यतो राजशार्दूल: स स्वर्गगतिकाम्यया
kuśacīrāmbaradharaḥ paraṃ niyamam āsthitaḥ | vāgyato rājaśārdūlaḥ sa svargagatīkāmyayā
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពាក់សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីស្មៅកុស និងសំបកឈើ ព្រះរាជាដូចខ្លាធំបានចូលកាន់វិន័យតបស្យាដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ទ្រង់ទប់ស្កាត់ពាក្យសម្តី ហើយប្រតិបត្តិព្រហ្មចរិយវត្ដនេះដោយបំណងចង់ឈានទៅផ្លូវសួគ៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niyama and vāg-yama (discipline and restraint of speech) as key components of tapas: ethical self-control expressed through simple living and regulated conduct, undertaken with a clear spiritual aim (here, attainment of svarga).
Vaiśampāyana describes a king adopting ascetic markers—kuśa-grass and bark garments—and entering a strict observance. He controls his speech and performs austerity motivated by the wish to reach heaven.