Shloka 25
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
बन्धुभि: समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् । तथा सिद्धयन्ति ते मन्त्रा नादत्ताया: कथंचन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet | tathā siddhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathaṃcana ||
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ពេលបានការយល់ព្រមពីញាតិមិត្តរបស់កញ្ញា គួរប្រើមន្តអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងធ្វើហោម (homa) ជាមួយភ្លើងបូជា; តែប៉ុណ្ណោះមន្តទាំងនោះទើបសម្រេចផល និងបំពេញគោលបំណង។ ចំពោះកញ្ញាដែលមិនត្រូវបានអាណាព្យាបាលប្រគល់តាមរបៀបត្រឹមត្រូវ មន្តដែលអនុវត្តក្នុងពិធីមិនអាចសម្រេចផលឡើយ—សម្ព័ន្ធបែបនោះមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលបានបរិសុទ្ធដោយពិធីវេដៈទេ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual validity depends on rightful authorization: marriage mantras and homa are considered efficacious only when performed with the consent of the girl’s guardians/kinsmen and when she is duly ‘given’ in marriage; otherwise the rite is treated as not properly accomplished.
In Bhishma’s dharma-instruction discourse (Anushasana Parva), he lays down a rule about the proper performance of marriage rites, emphasizing consent and formal guardianship-based giving as prerequisites for the success of the Vedic mantras and homa.