Shloka 73
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
स्वाहा वौषट ब्राह्मणा: सौरभेयी धर्म चाग्रयं कालचक्रं बल॑ च | यशो दमो बुद्धिमतां स्थितिश्न शुभाशुभं ये मुनयश्न सप्त
vāyudeva uvāca | svāhā vauṣaṭ brāhmaṇāḥ saurabheyī dharmaś cāgryaṃ kālacakraṃ balaṃ ca | yaśo damo buddhimatāṃ sthitiś ca śubhāśubhaṃ ye munayaś ca sapta ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ក្នុងលំដាប់ពិធីយជ្ញៈ មានពាក្យបូជាថា “svāhā” និង “vauṣaṭ”; មានព្រះព្រាហ្មណ៍; មានគោសោរភេយី; មានធម៌ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់; មានកង់នៃកាលៈ; និងមានកម្លាំង។ ដូចគ្នានេះទៀត មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ការគ្រប់គ្រងខ្លួន ស្ថេរភាពរបស់អ្នកប្រាជ្ញ និងទាំងអស់នៃផលកម្មល្អអាក្រក់ ព្រមទាំងសប្តឫសី។ ចូរដឹងថា ទាំងនេះ—រួមទាំងគោលការណ៍ទេវៈ និងចក្រវាឡជាច្រើនដែលបានរាយនាមមុន—សុទ្ធតែបានកើតចេញពីមហាទេវ (ព្រះសិវៈ)»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse links ritual speech (svāhā, vauṣaṭ), social-religious authority (Brāhmaṇas), and ethical qualities (dharma, self-restraint, wise steadiness) with cosmic principles (Time’s wheel, karmic auspicious/inauspicious results), presenting them as parts of a single sacred order ultimately grounded in Mahādeva.
Vāyudeva continues a long enumeration of divine, ritual, and moral categories, concluding that these principles and beings should be understood as originating from Mahādeva, reinforcing a Śaiva-centered cosmology within the Anuśāsana Parva’s didactic discourse.