Shloka 77
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
उटजात् तु ततस्तस्मान्निश्लक्राम स वै द्विज: । वपुषा द्यां च भूमिं च व्याप्य वायुरिवोद्यत:
uṭajāt tu tataḥ tasmān niṣkrāma sa vai dvijaḥ | vapuṣā dyāṃ ca bhūmiṃ ca vyāpya vāyur ivodyataḥ ||
ភីෂ្មៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះព្រាហ្មណ៍នោះបានចេញពីកុដិអាស្រម។ ពង្រីករូបកាយរបស់ខ្លួន គាត់ហាក់ដូចជាលាតសន្ធឹងគ្របដណ្តប់ទាំងផែនដី និងមេឃ ដូចខ្យល់កំពុងចលនា—ជាសញ្ញានៃអំណាចតបស្យា និងការគ្រប់គ្រងខ្លួនក្នុងធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that disciplined dharma and tapas can confer extraordinary presence and capability; the wind-like pervasion symbolizes inner mastery expressed outwardly as spiritual potency.
A brahmin leaves his hermitage hut and, by expanding his form, appears to fill earth and sky—an evocative description indicating a supernatural or yogic manifestation.